Spanje, 1944
De burgeroorlog is gedaan. Verborgen in de bergen
vechten gewapende groepen nog steeds tegen het nieuwe fascistische regime
dat hen probeert uit te roeien.
Er wordt verteld dat heel,
heel lang geleden,
in 'n ondergronds koninkrijk waar er geen leugens of pijn bestond,
een prinses leefde die droomde van de wereld van de mensen.
Ze droomde van blauwe luchten, 'n zacht briesje en 'n schitterende zon.
Op 'n dag
verschalkte ze haar bewakers en ze vluchtte.
Eenmaal buiten maakte de zon haar blind
en vergat ze al haar herinneringen aan 't verleden.
De prinses vergat wie ze was en vanwaar ze kwam.
Haar lichaam onderging de koude, ziekte en pijn.
En uiteindelijk stierf ze.
Maar de vader, de koning, wist dat de ziel van zijn dochter
zou terugkomen,
misschien in 'n ander lichaam,
in 'n andere tijd en op 'n andere plaats. En hij wachtte op haar
tot hij stierf, tot de wereld
ophield te bestaan...
Waarom al die boeken? We gaan naar 't platteland.
Sprookjes?
Je bent te groot
om die nonsens nog te lezen.
Vraag hem te stoppen, alsjeblieft.
Ofelia... Laat me even.
Je broer voelt zich slecht.
Gaat het, mevrouw? Hebt u iets nodig?
Water voor de vrouw van de kapitein!
Vooruit, snel.
Ofelia?
Ofelia.
Kom.
Ik zag een fee. Kijk naar je schoenen.
Vooruit.
Bij de molen moet je de kapitein groeten. En noem hem vader.
Hij is heel goed geweest voor ons.
Kapitein, daar zijn ze.
15 minuten te laat.
Carmen.
Welkom.
Da's niet nodig. Ik kan stappen.
Dr. Ferreiro wil dat je je niet inspant.
Nee.
Vooruit... Doe het voor mij.
Bedankt.
Ofelia, kom.
Zeg dag aan de kapitein.
Ofelia.
De andere hand, Ofelia.
Mercedes!
Breng de bagage. - Ja, meneer.
't Is 'n labyrint.
Die oude stenen hebben er altijd gelegen. Ze waren er zelfs voor de molen.
Ga er niet in. Je zou kunnen verloren lopen.
Bedankt.
Heb je ze allemaal gelezen? - Mercedes!
De kapitein roept je.
Je vader heeft me nodig.
Het is mijn vader niet.
De kapitein is mijn vader niet. Mijn vader was een kleermaker.
Hij stierf in de oorlog. De kapitein is mijn vader niet.
Ik heb 't begrepen. Gaan we?
Heb je mijn moeder gezien?
Ze is knap, niet? - Ja.
Ze is ziek door de baby. Heb je 't gezien?
De rebellen zitten in de bergen omdat ze daarboven moeilijk te pakken zijn.
Ze kennen de weg beter dan wie ook. We zullen de doorgang blokkeren.
Voedsel, geneesmiddelen:
Alles gaat via ons. We zullen hen verplichten naar ons toe te komen.
Ik wil 3 nieuwe commandoposten: Daar,
daar...
en daar. Mercedes.
Vraag Dr. Ferreiro te komen. Ja, meneer.
Dit zal u de hele nacht doen slapen.
Twee druppels, niet meer. Voor het slapengaan.
Twee druppels.
Bedankt. - Heel goed.
Alles, alles... Heel goed.
Aarzel niet te bellen als 't nodig is, overdag zowel als 's nachts.
U of uw verpleegster.
Goedenacht.
Doe de deur dicht en doe 't licht uit.
Ga naar hem kijken.
De wonde geneest niet. Zijn been wordt niet beter.
Meer kon ik niet krijgen. Het spijt me.
Kapitein Vidal wacht in zijn kantoor.
Ofelia, kom hier.
Mijn God, je voeten zijn bevroren.
Heb je schrik?
Een beetje.
Wat is dat lawaai? - 't Is niets,
gewoon de wind.
De nachten hier zijn anders dan in de stad.
Daar hoor je auto's, en trams. Hier zijn de huizen oud.
Ze kraken.
't Is net alsof ze spreken.
Morgen geef ik je een verrassing.
Een verrassing? - Ja.
Een boek? - Nee,
beter dan dat.
Waarom ben je getrouwd?
Lk was te lang alleen.
Ik ben bij jou. Je was niet alleen.
Je bent nooit alleen geweest.
Ooit zal je begrijpen dat 't voor mij ook niet makkelijk was.
Je broer is onrustig.
Vertel hem een van je verhaaltjes. Dat zal hem vast kalmeren.
Broertje,
broertje...
Heel, heel lang geleden, in 'n ver en droevig land,
was er een immense berg van grauwe, zwarte stenen.
Bij zonsondergang
bloeide er elke avond boven op die berg een magische roos die
diegene die ze plukte onsterfelijk maakte. Niemand durfde echter
in haar buurt te komen want de talrijke doornen
waren giftig.
Er werd gesproken
over de angst voor de dood en de pijn, maar nooit
over de belofte van onsterfelijkheid.
En elke dag
verwelkte de roos zonder haar gave
aan iemand te kunnen geven...
Vergeten en verloren op de top van die berg van koude stenen,
bleef ze alleen tot 't einde der tijden.
Kom binnen.
En? - Ze is zwak.
Ze moet zoveel rusten als nodig. Ik zal beneden slapen.
En mijn zoon? - Excuseer?
Kapitein, ik...
Mijn zoon. Hoe stelt hij 't?
Er is geen reden tot ongerustheid.
Heel goed.
Uw vrouw had niet mogen reizen net voor de bevalling.
Is dat uw mening? Mijn professionele mening. Ja, meneer.
'n Zoon moet worden geboren waar z'n papa is. Dat is alles.
Nog een ding, kapitein.
Wie heeft u gezegd dat 't een jongen is?
Speel niet met m'n voeten.
Om acht uur hebben we beweging gemerkt in de noordwestelijke zone. Schoten.
Sergeant Bayona doorzocht 't gebied en pakte een verdachte op.
De andere is zijn zoon. Mijn vader is 'n respectabel man.
Daar beslis ik over. Doe je muts af in mijn bijzijn.
We vonden dit wapen.
Het werd gebruikt. - Hij joeg op konijnen.
Zwijg, verdomme.
Geen God, geen vaderland, geen meester? O ja? Onzin...
Rode propaganda, kapitein. Dat is geen propaganda.
Het komt van 'n oude kalender, kapitein.
We zijn landbouwers.
Ga door.
Ik ging de bergen in... om te jagen op konijnen.
Voor mijn dochters. Ze zijn ziek.
Konijnen. Oké. Kapitein, als mijn vader het zegt,
dan joeg hij op konijnen.
Je doodde hem, je doodde hem!
Moordenaar. Hoerenjong.
Misschien zal je leren ze goed te fouilleren voor je me komt storen.
Ja, kapitein.
Mama... Mama, word wakker.
Mama, er is iets in de kamer.
Dag.
Ben je me tot hier gevolgd?
Ben jij 'n fee?
Kijk.
Dat is 'n fee.
Wil je dat ik met je meega?
Naar buiten? Waarheen?
Is daar iemand?
Echo?
Echo.
Is daar iemand?
Ben jij 't?
Jij bent 't! Je bent teruggekomen.
Alsjeblieft, niet bang zijn.
Kijk. Kijk.
Ik heet Ofelia. Wie ben jij?
Lk? Lk... Ik had al zoveel namen.
Oude namen die enkel de wind
en de bomen kunnen uitspreken.
Ik ben de berg, het bos
en de aarde.
Ik ben...
Ik ben 'n faun.
Je meest nederige dienaar,
majesteit. - Nee, ik ben niet...
Je bent prinses Moana, dochter van
de koning van de onderwereld.
Mijn vader was kleermaker.
Je bent geen mensenkind.
De maan heeft je verwekt. Op je linkerschouder
vind je een teken dat 't bewijst.
Over de hele wereld liet je echte vader
deuren openen zodat je zou kunnen terugkeren.
Deze is de laatste van allemaal.
Maar we moeten ons ervan vergewissen dat je je geest
niet bent kwijtgeraakt en geen sterveling bent geworden.
Je zal drie proeven moeten doorstaan
voor de volle maan.
Dit... Dit is 't Boek van de Kruispunten.
Wanneer je alleen bent, doe je 't open en het zal je je toekomst tonen,
het zal je tonen wat je moet doen.
Er staat niets in.
Mercedes, maak die konijnen klaar voor 't avondeten.
Ze zijn te jong, meneer.
Maak er bouillon van. - Goed, meneer.
Deze koffie is slecht.
Proef maar.
Je moet goed opletten
wanneer hij op 't vuur staat.
Zoals u wilt, meneer.
Voor op de tafel.
Hij vond de koffie niet lekker.
Wat 'n verwend nest. - We hebben nog
vlees en kip nodig. - Waar halen we die?
De vrouwen van de dokter en de burgemeester komen.
Die eten meer dan 'n varken.
En ze zwijgen nooit. Zelfs niet onder water.
Mercedes, ik kom zo terug.
Ofelia.
Je vader geeft vandaag 'n avondfeest.
Kijk wat ik voor jou maakte.
Vind je het leuk?
Toen ik klein was, had ik alles gegeven
voor zo'n jurk. Moet je die schoenen zien.
Ze zijn verlakt.
Vind je ze leuk? - Ze zijn mooi.
Neem nu maar 'n bad.
Ofelia?
Haast je. Ik wil je aangekleed zien.
Ik wil dat je mooi bent voor de kapitein.
Je zal zien...
Je zal eruitzien als 'n prinses.
'n Prinses?
De kippen zijn goed gekuist, niet?
Vergeet de bonen niet.
Je ziet er knap uit, schat. Prachtig.
Kom op, aan 't werk. Jullie verliezen tijd.
Wil je wat melk met honing?
Achteruit, dat ik je niet vuil maak, je bent zo mooi.
Mercedes, geloof jij in feeën?
Nu niet meer, maar toen ik klein was wel.
Ik geloofde in vele zaken
waar ik nu niet meer in geloof.
Vannacht zag ik 'n fee.
Echt waar?
Niet slechts één, er waren er meerdere
en 'n faun. - 'n Faun?
Dat zei hij toch. Hij is groot, oud
en ruikt naar de aarde. M'n grootmoeder zei dat je moest
uitkijken voor faunen.
Mercedes!
Kom met me mee.
Kapitein, er is van alles. Bloem, zout, olie, medicijnen,
kippenbouillon, olijven, spek...
Wat 'n tabak, wat 'n tabak. En de rantsoenbonnen.
Maak 'n inventaris op. - Heel goed.
Mercedes.
De sleutel. - Ja, meneer.
Is dit de enige? - Ja, meneer.
Van nu af aan houd ik hem bij. Kapitein!
Misschien is 't niets, kapitein.
Zij zijn 't.
"In 't begin
toen 't bos nog jong was,
leefden de dieren, de mensen en
de magische schepselen in harmonie.
Ze verdedigden elkaar en sliepen samen
in de schaduw van 'n bladerrijke boom die groeide op de berg bij de molen.
Vandaag sterft de boom. Zijn takken zijn droog,
zijn stam is oud en kronkelig. Onder zijn wortels
woont 'n enorme pad waardoor hij niet geneest.
Leg de 3 magische barnstenen in zijn mond
en neem de gouden sleutel
die verborgen zit in zijn buik.
Dan alleen zal de boom weer bloeien."
't Is minder dan 20 minuten geleden. Ze zijn overhaast weggegaan.
Een twaalftal mannen, meer niet.
Antibiotica. Verdomme.
Ze vergaten dit loterijbiljet.
Ze zijn hier.
De klootzakken zijn hier. Ze observeren ons.
Jullie vergaten dit.
En 't loterijbiljet. Waarom komen jullie 't niet halen?
Misschien is dit jullie geluksdag?
Dag. Ik ben prinses Moana
en ik ben niet bang voor jou.
Ben je niet beschaamd hier zo te leven,
al die insekten op te eten
en dikker te worden
terwijl de boom sterft?
Keken jullie op zolder? Ja, mevrouw.
In de tuin? De schuur? Ja, mevrouw.
Maar waar is ze naartoe? Hierlangs, alstublieft.
Dit is m'n echtgenote, Carmen.
Aangenaam. - 't Verheugt mij.
Vanaf vandaag één rantsoenbon per gezin. Kijk ernaar.
Slechts één? - Eén.
Kapitein, ik weet niet of die volstaat. Als ze opletten wel. We moeten
verhinderen dat ze de rebellen eten geven.
Ze verliezen terrein. Ze hebben 'n gewonde.
Excuseer, kapitein.
Hoe weet u dat? - We hadden ze bijna.
We vonden dit. Antibiotica.
God redde hun ziel al.
Hun lichaam laat Hem onverschillig. Op ons kan u rekenen, kapitein.
We weten dat u hier niet vrijwillig bent.
Daar vergist u zich in.
Ik ben hier opdat mijn zoon zou geboren worden in 'n zuiver Spanje.
Want die mensen hebben 't verkeerd voor
als ze denken dat we gelijken zijn. Er is 'n groot verschil.
De oorlog is voorbij en wij hebben gewonnen. Als we 't moeten bewijzen
door die klootzaken te vermoorden, dan doen we dat, punt.
We zijn hier allemaal vrijwillig.
Vrijwillig!
Maak koffie. Ik ga hout halen. Wij zorgen ervoor.
Ofelia?
Hoe heeft u de kapitein leren kennen?
De vader van Ofelia
maakte zijn uniformen.
Bij z'n dood ging ik werken in een winkel.
Lets meer dan 'n jaar geleden
zagen de kapitein en ik elkaar terug.
Vreemd, niet? Lk bedoel,
elkaar terugzien na al die tijd.
Vreemd. Heel vreemd. Willen jullie m'n vrouw excuseren.
Ze kent de wereld niet echt. Ze denkt dat die onzin ons interesseert.
Kom op, kapitein...
Mevrouw, het meisje is terug.
Gelieve mij te verontschuldigen.
Zei ik u al dat ik uw vader gekend heb?
Nee, dat wist ik niet.
In Marokko. Ik sprak hem maar even, maar
hij maakte indruk op me. - 'n Groot militair.
Z'n bataljon zei dat toen generaal Vidal stierf in 't gevecht
hij z'n horloge stuksloeg op de grond zodat men exact zou weten wanneer hij stierf
en z'n zoon zou weten hoe 'n dappere sterft.
Onzin. Hij had geen horloge.
Wat je deed, heeft me gekwetst.
Na je bad ga je slapen zonder te eten.
Heb je me gehoord?
Soms denk ik dat je 't nooit zal leren.
Je hebt me ontgoocheld, Ofelia.
En ook je vader.
De kapitein? Hem nog meer dan mij.
Ik heb de sleutel.
Breng me naar 't labyrint.
Dag.
Ik bracht de sleutel mee.
Dat ben ik. En 't meisje ben jij.
En de baby?
Je kreeg de sleutel te pakken.
Daar ben ik blij om.
Ze geloofde in jou van bij 't begin.
Ze is erg blij dat 't jou gelukt is.
Houd de sleutel. Je zal hem binnenkort nodig hebben.
En dit ook.
'n Stuk krijt.
Nog slechts twee proeven en weldra is 't
volle maan. Wees geduldig.
Weldra wandelen we
langs de zeven concentrische
tuinen van je paleis.
Hoe weet ik dat je de waarheid spreekt?
Waarom zou 'n arme kleine faun als ik jou beliegen?
Vooruit.
Kaarten klaar voor inspectie. Toe maar, vooruit.
Uw naam?
Volledige naam. Narciso Pena Soriano,
om u te dienen. - Naam?
Dit is 't dagelijks brood van Franco's Spanje
dat we bewaren in deze molen. De roden liegen
want in 't verenigd Spanje hebben alle huizen vuur
en alle mensen brood.
Kom op, vertel mij wat er nu gaat gebeuren.
Zeg op.
Ofelia... Help mij.
Het dagelijks brood van Franco's Spanje dat we in deze molen bewaren.
De roden liegen als ze zeggen dat de honger... Kom. 't Is m'n moeder!
Want in 'n groot en verenigd vrij Spanje is er niet één gezin zonder vuur of brood.
Het dagelijks brood van Franco's Spanje...
Uw vrouw heeft rust nodig.
Ze moet constant pijnstillers nemen.
't Meisje moet ergens anders slapen.
Ik blijf hier tot de bevalling.
Genees haar.
Ongeacht de middelen of wat 't moet kosten.
Genees haar.
Maak je geen zorgen.
Je moeder zal beter worden, je zal zien.
'n Kind krijgen is moeilijk. Dan moet ik er geen hebben.
Jij helpt de mannen van de berg, niet?
Heb je het tegen iemand gezegd?
Lk zei 't tegen niemand.
Ik wil niet dat ze je pijn doen.
Ik wil ook niet dat ze jou pijn doen.
Ken je 'n wiegeliedje?
Eéntje.
Maar ik ben de woorden kwijt. Dat geeft niet.
Ik wil 't graag horen.
Wees niet bang.
Ik ben 't.
Bent u klaar? - Ja.
Vooruit dan.
Dit is pure waanzin.
Als hij 't te weten komt, gaan we eraan. Heb je daaraan gedacht?
Bent u zo bang, dokter? Lk ben niet bang.
Toch niet voor mezelf.
Pedro. Pedro, m'n broer.
Je hebt de proef niet gedaan.
Nee, m'n moeder is ziek.
Dat spreekt je nalatigheid niet goed. Kijk. Dit...
is 'n alruinwortel,
'n plant die ervan droomde
mens te worden.
Leg hem onder 't bed van je moeder
in 'n kom verse melk.
Ledere dag geef je hem
twee druppels bloed te drinken.
Nu moet je je beproeving doorstaan.
De volle maan komt dichterbij.
Laat je door hen leiden. Je gaat naar
'n zeer gevaarlijke plek.
Wees voorzichtig. Wat je daar zal vinden,
is niet menselijk.
Je zal 'n prachtig banket zien,
maar je mag niets eten of drinken.
Helemaal niets.
Je leven
hangt ervan af.
Ik bracht brandewijn mee, tabak, kaas,
post voor Trigo en Piloto.
Hoe gaat 't met je been, Fransman? Wat had je verwacht?
't Is om zeep. - Laat eens zien.
"De troepen uit Amerika, Engeland
en Canada zijn ontscheept
op 'n klein strand in 't noorden van F-F..." Frankrijk, idioot. Frankrijk.
"Meer dan 150.000 soldaten onder 't bevel van generaal
Dwight D. Eisenhower..." Is 't ernstig, dokter?
Luister, Fransman...
Het valt niet meer te redden.
Ik probeer 't zo snel mogelijk te klaren.
Wacht, dokter.
Wacht even.
"Met 't krijt teken je de omtrek van 'n deur, gelijk waar in je kamer.
Doe de deur open en draai de zandloper om.
Laat je leiden door de feeën.
Eet en drink niets tijdens je verblijf
en kom terug vóór de laatste zandkorrel valt."
Deze.
We wachten op versterking uit Jaca. Zo'n 50 man.
En dan gaan we de strijd aan met Vidal.
Wat gebeurt er daarna?
Als je hem doodt komt er 'n andere en nog een En nog een.
Je bent gezien, zonder wapens of schuilplaats
Zonder eten of medicijnen.
Zorg jij voor Mercedes. Als je haar bemint, vlucht dan met haar. Dit is zinloos.
Ik blijf, dokter. We hebben geen keuze.
Jullie moeten gaan.
De sleutel.
Maar ga er nu niet heen. Dat verwacht hij.
Laat mij maar.
Ik ben 'n lafaard.
Dat ben je niet.
Toch wel, ik ben er een.
'n Lafaard, 'n nietsnut
die bij die klootzak blijft,
die z'n was doet, die hem eten geeft.
Wat als de dokter gelijk heeft?
Dan maken we 't hem moeilijk.
Links, mars!
Kapitein Vidal.
De koorts zakt. Ik weet niet waarom.
Heeft ze er nog? - Ja, maar dat is goed.
Haar lichaam reageert.
Luister naar mij.
Als u moet kiezen, red 't kind.
Hij zal m'n naam en die van m'n vader dragen. Red hem.
Broertje...
Als je me hoort,
't gaat hier niet zo goed.
Maar binnenkort moet je eruit.
Je maakte mama erg ziek.
Als je eruit komt
wil ik je één ding vragen,
één ding:
Doe haar geen pijn.
Je zal haar leren kennen.
Ze is heel mooi,
maar soms is ze dagenlang bedroefd.
Maar je zal zien, als ze lacht
zal je van haar houden.
Luister, als je doet wat ik je zeg, beloof ik je één ding.
Ik neem je mee naar m'n koninkrijk en ik maak van jou 'n prins.
Ik beloof 't je. 'n Prins.
Ik heb geblazen, maar ze bewogen niet. Ik probeerde te remmen,
maar 't was te laat. De bestuurder en ik konden eraf springen,
maar kijk naar de ravage.
Wat zat er in de wagons? Die lieten ze ongemoeid.
Wat zegt u? Ze maakten geen enkele wagon open.
Ze namen niets mee. - Niets?
Weet u 't zeker? God alleen weet wat ze wilden,
behalve ons tijd doen verliezen.
Ze hebben ons verrast, kapitein.
Ze hebben granaten, ze komen van boven.
We omsingelden 'n achteropgeraakte groep. Ze trokken zich terug op de berg.
Vooruit, Serrano, niet bang zijn. Dit is de enige deftige manier om te sterven.
Serrano!
Laat zien.
Kan je praten?
Ze dienen tot niets.
Kapitein, deze leeft nog.
Een kogel in 't been.
Wat is er gebeurd? - Ze hebben iemand.
Ze pakten er een op, in de schuur.
Mercedes!
Pedro... Pedro...
Mercedes...
Ik moet naar de schuur... Nu niet. Ga weg.
Zo is 't wel genoeg.
Zal ik gaan?
Hier, 't is maar 'n halve dosis.
Het is niet nodig.
Ik voel me beter. Veel beter.
Ik begrijp 't niet, maar ik ben blij.
Mama...
Verdomme, dit is goed.
Tabak van goede kwaliteit, moeilijk te vinden.
Loop naar de hel.
Verdomme, Garcés. We pakken er een, en het is 'n stotteraar.
Het zal de hele nacht duren. Maakt niet uit, als hij maar praat.
Garcés heeft gelijk.
Je gaat ons alles zeggen, he?
Maar om zeker te zijn, heb ik wat meegebracht...
Zoiets leer je hier.
In 't begin zal ik je niet geloven,
maar na dat te hebben gebruikt,
zal je een en ander toegeven.
Als we aan dit toe zijn,
zullen we...
Hoe zeg ik 't? 'n Betere relatie hebben.
Zoals broers.
Je zal zien.
En als we aan dit toe zijn,
zal ik alles geloven wat je me zegt.
Ik heb een voorstel.
Als je tot drie telt zonder te stotteren, mag je gaan.
Kijk niet naar hem, kijk naar mij.
Ik ben de hoogste in rang.
Garcés! - Ja, kapitein?
Als ik zeg dat hij mag gaan, wie zal me dan tegenspreken?
Niemand. Hij kan gaan.
Ziezo.
Tel tot drie.
Eén... - Goed.
Twee...
Nog eentje en je bent vrij.
D-r... D-r-r...
Spijtig.
Je moeder is veel beter, hoogheid.
Je zal vast
opgelucht zijn nu. Ja... Ja, bedankt.
Maar...
het is niet goed verlopen. Nee?
Lk deed iets fout. - Fout?
Je brak de regels. - Twee kleine druiven.
Ik dacht dat niemand het zou zien.
We hebben ons vergist.
Vergist?
Je hebt gefaald.
Je kan niet terug. - Het was 'n kleine fout.
Je kan niet terug.
Het zal volle maan zijn binnen drie dagen.
Je geest zal voor eeuwig bij de mensen blijven.
Je zal oud worden zoals zij, en je zal sterven zoals zij.
En alles wat aan jou doet denken, zal mettertijd verdwijnen.
En wij zullen ook verdwijnen.
Je zal ons nooit meer zien.
Dag, dokter.
Sorry dat we u zo vroeg storen,
maar we hebben uw hulp nodig.
Mijn God, wat hebt u met hem gedaan? Niet veel.
Maar het gaat beter.
Ik heb u graag in de buurt.
Dat heeft zijn voordelen.
Serrano, blijf hier. - Ik heb gepraat.
Niet veel...
Maar ik heb gepraat.
Het spijt me.
Het spijt me enorm.
Dood me.
Dood me nu. Alstublieft.
Hoerenjong.
Je zal de pijn niet meer voelen.
Het is bijna gedaan.
Let op Dr. Ferreiro, ik kom direct. Ja, kapitein.
Je beweegt niet meer.
Ben je ziek?
Wat doe je daaronder?
Roep hem. - Wie?
Wie denk je, idioot? Ferreiro.
Wat is dit?
Laat haar! Laat haar. Alsjeblieft.
Kijk wat ze verborg onder jouw bed.
Wat denk je hiervan?
Wat doet dit onder het bed?
Het is een magische wortel.
De faun gaf hem mij. 't Is door die onzin die je haar laat lezen.
Dat is 't resultaat. - Alsjeblieft,
laat ons. Ik zal met haar praten.
Goed.
Zoals je wilt.
Hij zei me dat je zou genezen, en 't is waar.
Je moet naar je vader luisteren.
Het moet veranderen.
Ik wil hier weg. Breng me weg van hier.
Alsjeblieft, laten we weggaan.
Het is niet zo eenvoudig.
Je wordt groot,
en binnenkort zal je zien dat 't leven niet is zoals in je sprookjes.
De wereld is wreed.
En je zal het leren,
zelfs als het pijn doet.
Magie bestaat niet. Voor jou niet, voor mij niet, voor niemand.
Mama! Help!
Help!
Waarom hebt u dat gedaan?
Het was het enige wat ik kon doen.
U had kunnen gehoorzamen.
Inderdaad, maar ik deed het niet.
Het was beter geweest voor u. U weet het.
Ik begrijp het niet.
Waarom hebt u niet gehoorzaamd?
Omdat gehoorzamen om te gehoorzamen,
zomaar, zonder nadenken,
dat doen alleen mensen zoals u,
kapitein.
Kapitein!
Garcés! Roep de hoofdverpleger.
Hij moet direct komen. - Ja, kapitein.
"Gods wegen
zijn ondoorgrondelijk.
De essentie van Zijn vergevingsgezindheid vinden we in Zijn woord en Zijn mysterie,
want zelfs als God ons 'n boodschap geeft, is 't aan ons om die te ontcijferen.
Want wanneer we onze armen openen, blijkt de aarde leeg
en zinloos te zijn.
De ziel in zijn eeuwige glorie is ver weg.
Want het is in de pijn dat we de zin van 't leven vinden,
en de toestand van genade
die we verliezen bij onze geboorte.
Want God, met Zijn oneindige wijsheid, legt de oplossing in onze handen.
En Zijn fysieke afwezigheid bevestigt de plaats
die Hij in onze zielen heeft."
Je kende Dr. Ferreiro goed, he, Mercedes?
We kenden hem allemaal. Ledereen hier.
De stotteraar had 't over 'n informant, hier, in de molen.
Kan je 't je voorstellen? Onder mijn neus.
Mercedes,
alsjeblieft.
Wat moet je van mij denken?
Je denkt vast dat ik 'n monster ben. Wat iemand zoals ik denk,
maakt niet veel uit.
Ga vanavond naar de voorraadschuur
en breng me alcohol. - Ja, meneer.
Goedenacht, meneer. Mercedes.
Vergeet je niets? Meneer?
De sleutel. Ik alleen heb er een, he?
Ja, meneer.
Weet je, er is iets dat me stoort. Een detail.
Het is niet heel belangrijk, maar... Toen ze hebben ingebroken in de schuur,
met al die granaten en explosieven,
was het slot niet geforceerd.
Zoals ik al zei, het is vast niet belangrijk.
Let goed op.
Goedenacht, meneer.
Ofelia.
Ofelia, ik ga weg vannacht.
Waarheen? - Ik kan 't niet zeggen.
Maar... - Neem me mee.
Nee, ik kan het niet. Maar ik kom terug om je te halen. Beloofd.
Neem me mee.
Ik heb iets gehoord.
Nee, het lijkt niets te zijn. Kalm.
Mercedes.
Ofelia.
Hoelang weet je het al?
Hoelang lach je al met mij?
Houd haar in 't oog.
En als iemand probeert binnen te komen,
dood je haar als eerste.
Chorizo.
Tabak.
Je had 't me moeten vragen, Mercedes.
Ik wil de namen van zij die ze schreven,
en ik wil ze morgen hier voor mij. Ja, kapitein.
Ingerukt, Garcés.
Bent u zeker, kapitein?
Alsjeblieft, het is maar een vrouw.
Dat hebt u altijd gedacht. Vandaar dat ik hier kon blijven.
Ik was onzichtbaar voor u.
Verdomme.
Je hebt m'n gebrek gevonden: Trots.
Maar we zijn hier om jouw gebreken te vinden.
Het is eenvoudig: Je gaat praten,
en ik moet zekerheid hebben
dat alles wat je zegt de waarheid is.
Vandaar dat we hier
enkele voorwerpen hebben.
Niets ingewikkelds.
Dingen die we leren.
Eerst zal 't moeilijk zijn...
Ik ben geen oude man,
en ook geen gewonde man.
Klootzak. Raak het meisje niet aan.
Je zal niet 't 1ste varken zijn dat ik keel.
Liet hij haar gaan?
Wat zeg je?
Breng haar bij mij.
Breng haar bij mij, verdomme!
De paarden! Snel!
Vooruit, vooruit!
't Is beter dat je uit vrije wil meegaat. De kapitein zei dat als je meewerkt...
Doe geen domme dingen, schatje. Als iemand je zal doden,
zal ik het zijn.
Ik heb besloten je 'n tweede kans te geven.
Beloof je me te gehoorzamen?
Zal je alles doen zonder vragen te stellen?
Het is je laatste kans.
Luister naar me.
Ga je broer halen en breng hem zo snel mogelijk
naar het labyrint, hoogheid.
Mijn broer? - We hebben hem nodig.
Maar... - Geen vragen meer.
De deur is gesloten.
In dat geval moet je je eigen deur maken.
Met uw toestemming, kapitein.
U moet snel komen. Wat is er?
Serrano is terug. Hij is gewond. Gewond?
Waar is Garcés?
Met hoeveel zijn ze?
Lk weet 't niet precies, kapitein, maar minstens met 50.
Niemand van de anderen is terug.
De posten antwoorden niet. Hoeveel mannen zijn er hier nog?
Twintig, misschien minder.
We gaan hier weg. Samen, jij en ik.
Heb geen schrik. Er zal je niets gebeuren.
Controleer 't bos.
Als de andere patrouille terugkomt, stuur je 'n bericht naar de kolonel.
We moeten dringend versterkingen hebben. Ja, kapitein.
Leg hem neer.
Ofelia!
Snel, hoogheid. Geef hem me.
De volle maan schittert aan de hemel,
en we kunnen de poort openen.
Wat heb je in je hand?
De poort gaat pas open als we
bloed van 'n onschuldige hebben.
Een beetje bloed. Een prikje, meer niet.
Het is de laatste proef. Vooruit.
Je beloofde blindelings te gehoorzamen.
Geef me het kind. - Nee!
Mijn broer blijft bij mij. Zou je je heilige recht opgeven
voor die snotaap die je nauwelijks kent? Ja, ik zou het opgeven.
Zou je alles opgeven voor hem? Voor hem, waarvoor je werd vernederd
en aan de kant gezet?
Ja, ik geef het op.
In dat geval moet je wil geschieden, hoogheid.
Nee.
Mijn zoon.
Zeg aan mijn zoon...
Het uur van de dood van zijn vader.
Zeg hem dat ik... - Nee.
Hij zal zelfs je naam niet kennen.
Sta recht.
Kom hier.
Vader.
Je nam jouw bloed in plaats van dat van 'n onschuldige.
Het was de laatste proef, en de belangrijkste.
En je maakte de goede keuze,
hoogheid. Kom aan mijn zijde
en zet je aan de zijde van je vader
die zolang op jou heeft gewacht.
En er wordt gezegd dat de prinses naar het koninkrijk van haar vader ging
waar ze in rechtvaardigheid regeerde gedurende eeuwen,
en dat ze geliefd werd door haar onderdanen, en dat ze sporen naliet
van haar aanwezigheid onder ons
die alleen maar zichtbaar zijn voor diegene die weet waar hij moet kijken.
anoXmous https://thepiratebay.se/user/Zen_Bud/