(พิธีกร) (เดวิด แอทเทนโบโรห์)
แน่นอนว่าหนึ่งในสัตว์มหัศจรรย์ที่สุด ซึ่งเคยเดินบนผืนโลก
และหนึ่งในตัวที่โด่งดังที่สุดคือ ไดโนเสาร์พันธุ์หนึ่ง
ไทรันโนซอรัส เร็กซ์
สัตว์ซึ่งจุดประกายจินตนาการให้เราทุกคน
มันเป็นสัตว์แบบไหนกัน
หน้าตาของมันเป็นอย่างไร มันใช้ชีวิตอย่างไร
ตอนนี้ งานวิจัยค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์ สามารถตอบคำถามนั้นได้แล้ว
และไม่เพียงแต่ตอบคำถามเรื่องที. เร็กซ์
แต่รวมไปถึงสัตว์สายพันธุ์อื่นๆ ซึ่งอยู่ร่วมโลกในยุคเดียวกับมัน
และเทคโนโลยีในการสร้างภาพล้ำสมัย ช่วยให้เราคืนชีวิตให้ทุกสิ่งได้
ดาวโลกของเรา เมื่อ 66 ล้านปีก่อน
ท้องฟ้าเต็มไปด้วยยักษ์บินได้
ในทะเลก็มีสัตว์เลื้อยคลานมหึมา คอยลาดตระเวนห้วงทะเลลึก
บนแผ่นดิน ไดโนเสาร์ทุกสายพันธุ์
ต่างกำลังดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด
ตอนนี้เรามีความรู้เพิ่มขึ้นมาก เกี่ยวกับโลกซึ่งครองโดยไดโนเสาร์
และนี่คือเรื่องราวเหล่านั้น
(โลกน้ำแข็ง)
ชีวิตจะยากลำบากที่สุด
หากอยู่ใกล้ขั้วโลกเหนือหรือใต้ของดาวโลก
แต่ไดโนเสาร์ก็สามารถเข้ามาอยู่ ในพื้นที่ขั้วโลกทั้งสองนี้
ในเขตเหนือสุดของทวีปอเมริกา มีนักล่าตัวจิ๋ว เจ้าโดรแมโอซอร์
ที่สามารถอยู่รอดมาได้ใน สภาพอากาศมืดเกือบสนิทนานถึงสามเดือน
และตอนนี้ ในที่สุดฤดูใบไม้ผลิก็มาถึง
มันมีขนปกคลุมตัว
เพราะมันสามารถสร้างความร้อนในร่างกาย
และต้องเก็บความร้อนไว้ให้มากที่สุด
นั่นเป็นเรื่องยากของไดโนเสาร์ ที่อยู่ในเขตละติจูดสูงลิ่วหนาวเหน็บนี้
ยามที่มันก้าวอย่างว่องไวไปบนผืนหิมะ
มันลองหาในจุดที่เคยพบอาหาร
ในโลกน้ำแข็งเย็นเยียบแห่งนี้ ไม่มีการปล่อยโอกาสผ่านไป ไม่ว่าจะเล็กแค่ไหน
และถ้าจะทำให้สำเร็จ ก็เช่นเคย เราต้องใช้…
จังหวะที่ดี
ถึงแม้ว่า ณ จังหวะนี้ในประวัติศาสตร์ดาวโลก
พื้นที่ขั้วโลกยังอุ่นกว่าปัจจุบัน
แต่ดินแดนเหล่านั้นก็ยังเต็มไปด้วย ฤดูกาลที่แปรปรวนอย่างรุนแรง
ยามดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นครั้งแรก ในรอบเกือบสามเดือน
สัตว์ทุกตัวต้องพร้อมที่สุด ในการใช้ประโยชน์จากแสงอาทิตย์
และช่วงวันอากาศอุ่นที่กำลังจะมาถึง
เจ้าโดรแมโอซอร์น้อยต้องร่วมมือกัน
หากคิดจะล่าเหยื่อที่ตัวใหญ่กว่า
โอกาสแรกของฤดูกาลมาถึงแล้ว
ฝูงแฮโดรซอร์
ไดโนเสาร์ปากเป็ดเหล่านี้ ต้องเดินผ่านบริเวณนี้ทุกปี
เป็นฝูงร่อนเร่ตามหาพืชพันธุ์สดๆ ที่จะมาพร้อมกับฤดูใบไม้ผลิ
ขนาดตัวของพวกมันมหึมามาก
โอกาสเดียวที่โดรแมโอซอร์จะล่าได้ คือต้องทำงานเป็นทีม
ข้างหน้ามีแม่น้ำที่แฮโดรซอร์ทั้งฝูงต้องข้าม
และโดรแมโอซอร์ก็รู้ดีว่า บางตัวจะข้ามไปไม่รอด
ยามที่ฤดูหนาวเริ่มผ่อนกำลังลง น้ำที่ละลายจากน้ำแข็งก็ไหลแรงยิ่งขึ้น
ทั้งฝูงต้องฝ่าแม่น้ำลึกไหลเชี่ยวแห่งนี้ไป
หัวหน้าฝูงพยายามเลือก จุดข้ามแม่น้ำที่ปลอดภัยที่สุด
ตัวอื่นๆ ในฝูงก็ตามไปอย่างระมัดระวัง
เด็กๆ คอยเดินใกล้พ่อแม่
เพราะอยู่ตรงนี้ ถ้าก้าวผิดแม้แต่ก้าวเดียว อาจอันตรายถึงชีวิตได้
พวกผู้ใหญ่ที่รอจังหวะอยู่ก็เริ่มร้อนใจ
จังหวะออกันแบบนี้ เปิดโอกาสให้เหล่าโดรแมโอซอร์
พวกมันจะมุ่งเป้าไปที่ตัวเด็ก
ทั้งฝูงเริ่มแตกตื่นเป็นวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ
แทนที่จะข้ามแม่น้ำทีละตัวอย่างเป็นระเบียบ กลายเป็นความวุ่นวายโกลาหล
พ่อแม่กับลูกพลัดหลงกัน
รอดได้อย่างเฉียดฉิว
ทุกตัวกลับมาเรียงแถวกันใหม่ และเดินทางต่อไป
ดูเหมือนโดรแมโอซอร์จะพลาดโอกาส
แต่แม่น้ำช่วยจัดการแทนพวกมันแล้ว
ทุกครั้งจะมีตัวที่ไม่รอดเสมอ
นี่เหมือนงานเลี้ยงมื้อใหญ่ มีอาหารมากกว่าที่กินกันมาตลอดหน้าหนาว
ในโลกน้ำแข็งนี้ โอกาสที่มาพร้อมกับฤดูกาลจะสั้นแสนสั้น
ฤดูใบไม้ผลิก็จบลงอย่างรวดเร็ว อีกไม่ช้าฤดูร้อนก็จะจบตามไป
ยังต้องทำอะไรอีกมาก ก่อนหน้าหนาวอันแสนลำบากจะย้อนกลับมา
ที่ปลายน้ำ เมื่อแม่น้ำแผ่กว้างและไหลช้าลง
มันจะเริ่มทิ้งสารแขวนลอยไว้กลางทาง
จนเกิดระบบเกาะแก่งขึ้นมาเป็นสาย
สัตว์บางตัวเริ่มฉวยโอกาสนี้
ในการรวมตัวทำพิธีกรรมฤดูใบไม้ผลิ
ในที่สุดฤดูใบไม้ผลิก็มาถึงจริงๆ เสียที
เจ้าออร์นิโธไมมัสตัวผู้หลายสิบตัวกำลังเตรียมตัว
รอจังหวะสำคัญที่สุดในช่วงปี
ไดโนเสาร์ประหลาดหน้าตาคล้ายนกกระจอกเทศ เลือกที่ปลอดภัยบนเกาะ
เพื่อจะขุดหลุมตื้นๆ เป็นขั้นตอนแรกของการทำรัง
เมื่อตัวเมียมาถึง
มันจะเลือกจับคู่กับตัวผู้ซึ่งทำรังได้ดีที่สุด
ตัวที่มาช้าก็พบว่าแทบไม่มีพื้นที่เหลือแล้ว
ที่เดียวที่พอจะทำรังได้คือที่ริมเกาะ
การหาที่ทำรังก็ยังเป็นแค่จุดเริ่มต้น
เมื่อถึงจังหวะได้วางไข่
มันต้องรักษาไข่เหล่านั้นให้อบอุ่น อยู่ในเบาะที่รองด้วยต้นไม้ใบหญ้า
การหากิ่งไม้ใบไม้มารองรังให้เพียงพอ ไม่ใช่เรื่องง่าย…
ออร์นิโธไมมัสบางตัวจึงเลือกใช้วิธี ขโมยชาวบ้านเสียเลย
ข้อดีส่วนหนึ่งของการมาช้า
คือรังข้างๆ เขา ทำส่วนที่ยากกันไปหมดแล้ว
รังที่ไร้ใครเฝ้า ช่างเย้ายวนใจเกินไป
ในการรวมฝูงผสมพันธุ์แบบนี้ เราจะพบเห็นการขโมยเป็นเรื่องปกติ
จนกระทั่งบางส่วนของรังนั้น ณ จุดใดจุดหนึ่ง
จะเคยอยู่ในรังทุกรังบนเกาะนี้มาแล้ว
แต่การขโมยก็มีความเสี่ยง
โดนจับได้คาหนังคาเขาเลย
แฮโดรซอร์คู่หนึ่งบังเอิญผ่านมา
พวกนี้จะกินกิ่งไม้ใบหญ้าในรัง
ดังนั้นก็จำเป็นต้องปกป้องรังที่สร้างไว้
กว่าจะสร้างรังได้อย่างไร้ที่ติ อาจจะต้องฝึกกันอยู่หลายปี
แต่ความสำเร็จไม่ได้ขึ้นอยู่กับ ประสบการณ์เพียงอย่างเดียว
ในฝูงที่มารวมกันเยอะแยะแบบนี้ มีเหยื่อตัวอื่นให้เลือกขโมยได้เสมอ
สำหรับเจ้าออร์นิโธไมมัส เกาะแก่งในแม่น้ำเหล่านี้จะเป็นที่พักพิงปลอดภัย
สำหรับทั้งไข่และลูกอ่อนที่ฟักออกมา
ยิ่งขึ้นไปทางเหนือ อุณหภูมิจะยิ่งลดต่ำลง สภาพแวดล้อมโหดร้ายยิ่งขึ้น
แต่นั่นกลับเป็นจุดหมายของ แฮโดรซอร์หัวหงอน
เพื่อมุ่งไปยังที่หมายเฉพาะ
ที่ซึ่งมีคุณสมบัติพิเศษไม่เหมือนที่ไหน
ไดโนเสาร์เหล่านี้มีคอยาวสง่า
จนกระทั่งได้ชื่อเล่นให้มัน
โอโลโรไททัน "หงส์ยักษ์"
เสียงร้องของพวกมันจะยิ่งก้องดัง จากหงอนบนหัวซึ่งกลวง
ฝูงนี้กำลังมุ่งหน้าไปยัง เขตภูเขาไฟที่กว้างใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
นั่นเป็นที่ซึ่งอันตรายร้ายกาจมาก
แต่ฝูงโอโลโรไททันก็ยังกลับมาที่นี่ทุกปี…
เพราะภูเขาไฟพวกนี้ ช่วยให้พื้นดินอุ่นดีอยู่ตลอดเวลา
ดังนั้นนี่จึงเป็นจุดที่พวกมันจะทำรัง
ทรายภูเขาไฟอุ่นๆ ช่วยเป็นที่ฟักไข่ให้ด้วย
ไม่กี่สัปดาห์หลังจากฝูงเดินทางมาถึง ไข่ก็ฟักตัว
เจ้าแฮโดรซอร์ทั้งหลาย ใส่ใจดูแลลูกอ่อนของตัวเป็นอย่างดี
มันจะคาบพืชเต็มปากมาให้ลูกกิน
แต่ละรังอาจจะมีตัวอ่อนฟักจากไข่ได้ถึง 20 ตัว
เด็กๆ พวกนี้เกิดขึ้นในจังหวะฤดูร้อน ที่แม้จะสั้นแต่ก็อุดมสมบูรณ์มาก
เพราะได้พลังงานจากดวงอาทิตย์ ซึ่งไม่ตกเลยตลอดหลายเดือน
ที่นี่ หญ้าหางม้าโตไวมาก
และมีมากพอที่จะให้ทั้งฝูงกิน
พืชเหล่านี้มีสารอาหาร มากกว่าหญ้าที่เขียวชอุ่มทั่วไปเสียอีก
และในช่วงวันฤดูร้อนที่ยาวนาน ลูกแฮโดรซอร์ก็เติบโตอย่างรวดเร็ว
โตได้เท่าครึ่งหนึ่งของตัวเต็มวัย ในเพียงปีแรกของชีวิต
ตอนนี้พื้นที่ชุ่มน้ำเหนือภูเขาไฟ
กลายเป็นที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในโลก
ทั้งบนดิน…
และใต้ผิวน้ำ
แต่ความอุดมสมบูรณ์นั้น กลับสร้างปัญหาให้แฮโดรซอร์
บ่อน้ำตื้นอากาศอบอุ่น เป็นที่เพาะพันธุ์อย่างดี
ของยุงทั้งหลาย
ทุกปี สวรรค์แห่งนี้จะกลายเป็นนรกบนดิน
แฮโดรซอร์มีผิวที่บางจนน่าประหลาดใจ
ดังนั้นพวกมันไม่มีอะไรที่จะ ป้องกันแมลงดูดเลือดเหล่านี้ได้
เมื่อถูกก่อกวนเสมอๆ ก็ทำให้กินอาหารลำบาก
แล้วพวกมันก็อ่อนแอลงจนอันตราย
แถมพวกเด็กๆ อาจจะเสียเลือดมาก เป็นจำนวนที่ถึงแก่ชีวิตได้
ในที่สุดทั้งฝูงก็จำใจต้องย้ายที่หากิน เพื่อหนีฝูงยุงร้าย
ถ้าลูกอ่อนตัวไหนตามไม่ไหว แม่ก็จะทิ้งไว้ตรงนั้น
ยิ่งขึ้นที่สูงขึ้น ลมแรงจะช่วยลดยุงไปได้
แต่ก็รอดเฉพาะตัวที่เดินไปได้ถึงเท่านั้น
ในจำนวนแฮโดรซอร์ที่เกิดใหม่เป็นร้อยๆ ตัว จะรอดชีวิตพ้นปีแรกได้แค่หนึ่งในสิบตัวเท่านั้น
แต่หากรอดปีแรกได้ ก็มีโอกาสสูงที่จะได้เติบโตเต็มวัย
เมื่อเลือกทำรังในหุบภูเขาไฟแห่งนี้
พ่อแม่ถือว่าเลือก จุดเริ่มต้นชีวิตที่ดีที่สุดให้ลูกๆ แล้ว
แม้ฤดูร้อนอบอุ่นสั้นๆ ในขั้วโลก จะเป็นเวลาที่อุดมสมบูรณ์
แต่มันก็พาอันตรายตามมาด้วย
อากาศอุ่นลอยขึ้นที่สูง และสั่งสมประจุไฟฟ้า
จนทำให้เกิดพายุฟ้าผ่ารุนแรงอยู่บ่อยๆ
ในอเมริกาเหนือ
พงป่าอุดมสมบูรณ์ที่ได้รับแสงอาทิตย์ตลอดเวลา
กลับถูกเผาจนแห้งเป็นเชื้อไฟที่ดี
สัตว์ส่วนใหญ่จะหนีจากไฟป่า
แต่บางพันธุ์กลับมองว่า หายนะแบบนี้สร้างโอกาสที่ดีให้พวกมัน
ไดโนเสาร์ขนาดยาว 180 เซนติเมตร ทรูโอดอนทิด
เป็นหนึ่งในสมาชิกไดโนเสาร์กลุ่มเธโรพอด ที่ตัวเล็กกว่าเพื่อน
ดวงตากลมโตของมันทำให้มองเห็นชัดเจน แม้อยู่ในกลุ่มควันมัว
และเทียบกับขนาดตัวแล้ว มันเป็นหนึ่งในสัตว์ที่สมองใหญ่ที่สุดในโลก
เป็นพันธุ์ที่ฉลาด ปรับตัวเก่ง และเป็นนักล่าตัวฉกาจในเขตอาร์คติก
ที่ขอบเขตไฟป่า
ทรูโอดอนทิดมารวมตัวกันล่า สัตว์ที่อพยพหนีไฟมา
อะไรก็ตามที่ช่วยให้ไฟยิ่งลุกลาม ทำให้ยิ่งมีโอกาสเพิ่ม
ต่อนักล่าอาร์คติกที่ฉลาดล้ำที่สุดในยุคของมัน
สำเร็จ
เมื่อฤดูร้อนสั้นๆ นั้นจบลง
ป่าที่รอดจากไฟในช่วงฤดูร้อนจะเริ่มเปลี่ยนสี
ฤดูใบไม้ร่วงเบ่งบานเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนเข้าช่วงหลายเดือนแห่งความมืดอีกครั้ง
ส่วนที่แอนตาร์คติก น้ำแข็งยังเกาะอยู่บนยอดเขาสูง
แม้แต่ในเดือนที่เป็นฤดูร้อน
แต่ตอนนี้เมื่ออุณหภูมิลดลง เวลาช่วงกลางวันยิ่งสั้นลง
ฤดูหนาวขั้วโลกแผ่ตัวกลับลงมา ปกคลุมทั่วแผ่นดินอีกครั้ง
สัตว์ทั้งหลาย ต้องเตรียมตัวรับหน้าหนาวที่จะกลับมาแล้ว
ซีกโลกใต้มีไดโนเสาร์สายพันธุ์ของตัวเอง
เจ้าวัยใสสามตัวนี้คือแอนทาร์คโทเพลตา ไดโนเสาร์กินพืชขนาดเล็ก
แถมพวกมันยังเป็นสัตว์ที่เกราะหนาที่สุดในโลกนี้
แต่ถึงอย่างนั้น วัยรุ่นก็ปลอดภัยกว่าถ้าอยู่รวมกัน
เมื่ออยู่ในเขตใต้ขนาดนี้
ยามหน้าหนาว พืชที่พวกมันกินจะหยุดโตไปหลายเดือน
ยิ่งใกล้ฤดูหนาว วัยรุ่นเหล่านี้จะใช้เวลาพักนานขึ้น
การซุกอยู่ด้วยกันจะช่วยรักษาความอบอุ่น เท่ากับประหยัดพลังงานด้วย
ด้วยขาหน้าทรงพลัง พวกมันสามารถขุดขยายโพรงพักฤดูหนาวได้
แต่ทุกครั้งที่กลับมา พวกมันก็ตัวโตขึ้นทีละน้อย
โพรงของมันดูจะเล็กลงไปทุกที
และความผูกพันฉันพี่น้อง ก็เริ่มจางหายเบาบางไป
ในชีวิตของสัตว์ที่กำลังโตทุกตัว นี่เป็นช่วงเวลาวิกฤตอ่อนไหว
ช่วงเวลาที่พวกมันจำเป็นต้องแยกกันไป
แต่ละตัวค่อยๆ เดินก้าวแรก เพื่อไปหาพื้นที่ของตัวเอง
ฝูงแฮโดรซอร์กำลังอพยพกันอีกแล้ว
เมื่อแทบไม่เหลืออะไรให้กิน สัตว์กินพืชขนาดยักษ์เหล่านี้ต้องหวนกลับ
ไปหาอาหารในเขตอบอุ่นกว่า
ทิ้งให้พันธุ์อื่นทนกับ ฤดูหนาวขั้วโลกอันหนาวเหน็บ
การหาพื้นที่ที่เหมาะสม
อาจทำให้สัตว์บางตัวต้องร่อนเร่ มาไกลจากจุดตั้งต้นของชีวิต
เป็นการค้นหาที่ของตน ซึ่งหลายตัวก็จะไม่รอด
พื้นที่ซึ่งเหมาะสม จะต้องมีที่ให้กบดานในหน้าหนาว
เป็นถ้ำได้ยิ่งดี
แม้แต่ในเดือนที่หนาวที่สุด
อุณหภูมิในถ้ำส่วนใหญ่จะไม่เปลี่ยนแปลงไป
แต่มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตแรกที่ติดใจพื้นที่นี้
ถ้ำนี้เรืองแสงได้
นี่คือแสงเรืองระยับ จากหนอนตัวอ่อนบั่วรา
ซึ่งเรืองแสงเพื่อล่อเหยื่อแมลงอื่นๆ
ที่นี่เป็นที่เหมาะที่สุด
ให้เจ้าแอนทาร์คโทเพลตาหนีจาก สภาพอากาศโหดร้ายหน้าหนาว
มันจะปลอดภัย อยู่ภายใต้ผืนดาวมีชีวิตประหลาดนี้…
ขณะที่ด้านนอกหิมะเริ่มตกแล้ว
ในเดือนที่หนาวเย็นที่สุด เขตเหนือสุดของทวีปอาร์คติกอาจเยือกแข็ง
กลายเป็นแดนมหัศจรรย์แห่งเหมันต์
แต่ไม่ใช่ไดโนเสาร์ทุกพันธุ์ จะเลือกอพยพหรือหาที่กบดาน
พวกพี่เบิ้มตัวใหญ่สุด มีพละกำลังมากพอที่จะทนผ่านไปได้
แพคคีไรโนซอร์
สัตว์กินพืชหนักสองตัน ที่มีเกราะที่หัวหนาอลังการมาก
พวกมันมาหาที่พักพิงในป่า
หากินจากใบไม้เล็กน้อย ที่ยังเหลืออยู่บนต้นไม้จำศีล
หรือขุดผ่านใบเฟิร์นแข็งเพื่อหา ผลไม้ที่หล่นมาจากต้น
ฤดูผสมพันธุ์ช่วงใบไม้ร่วงจบไปแล้ว
แต่ตัวผู้ซึ่งไม่ใช่จ่าฝูง ยังพยายามไต่อันดับในฝูงต่อไป
พวกมันลืมไปว่าที่นี่ใครคุม
จ่าฝูงยังมีกำลังวังชาแข็งแรงโค่นยาก
และแทบไม่มีใครกล้าที่จะท้าทายอำนาจมัน
ตัวผู้ที่พยายามแข่งกันอยู่นั้น แทบไม่มีเวลากินเวลานอน
ยิ่งตอนนี้ที่อาหารหายาก การสั่งสมกำลังกลับมาก็ยาก
และอาการบาดเจ็บก็ใช้เวลานานขึ้นกว่าจะหาย
ที่ยิ่งแย่กว่านั้น…
นักล่าทรงพลังที่สุดในทวีปอาร์คติก ยังคอยลาดตระเวนอยู่ไม่ห่าง
นานูคซอรัส
สายพันธุ์ใกล้เคียงที. เร็กซ์ที่ตัวเล็กกว่า
แต่ก็ยังตัวใหญ่พอที่จะเล่นงาน แพคคีไรโนซอร์
สำหรับคู่อาฆาตมาแต่โบราณ เมื่ออยู่ในสภาพภูมิอากาศแบบนี้
ศึกครั้งนี้จะไม่ได้ตัดสินกันที่ การเล่นทีเผลอ แต่วัดกันที่กลยุทธ์
เมื่ออยู่ในหมู่ไม้ ยากที่ทั้งฝูงจะยืนรวมกลุ่มกันได้
คู่ต่อสู้อาจสกัดจนตัวใดตัวหนึ่งถูกแยกออกจากกลุ่ม
ฝูงแพคคีไรโนซอร์ร้อนใจ และถอยไปวางแผนตั้งรับในที่โล่ง
เหล่านานูคซอร์ก็ตามไป
เมื่อมาอยู่ตรงนี้ ทั้งฝูงจะสามารถยืนประชิดติดกัน
จนเป็นเหมือนกำแพงหัวเกราะและกล้ามหนักแน่น ซึ่งอะไรก็ไม่อาจบุกเข้าไปได้
พายุหิมะหนักขึ้นอีก
เป็นการยืนหยัดปะทะที่น่ากังวลมาก
บางทีอาจเผชิญหน้ากันอยู่อย่างนี้ได้หลายวัน
ฝูงน่าจะปลอดภัย ตราบใดที่ทุกตัวยังยืนหยัดอยู่ด้วยกัน
แต่เจ้านานูคซอร์ก็มีความอดทน…
และพยายามทดสอบจุดอ่อนเป็นระยะ
พายุหิมะพัดแรงจนต้องสงบศึกชั่วคราว
แต่ทันทีที่พายุสงบ ศึกก็เริ่มต่อ
ในการต่อสู้สั่นประสาทเช่นนี้
แค่มีตัวเดียวในฝูงที่หลุดออกมา…
แล้วทั้งฝูงจะแตกตื่นได้อย่างรวดเร็ว
เมื่อทั้งฝูงเริ่มวิ่งหนี เหล่านักล่าจึงได้โอกาส
ยิ่งไล่ล่ากันไป
ตัวผู้ที่อ่อนล้าตัวหนึ่งวิ่งตามตัวอื่นในฝูงไม่ทัน
จนทำได้แค่หันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับศัตรู
แพคคีไรโนซอร์แพ้ศึกนี้ไปหนึ่งตัว
แต่สงครามนี้จะสู้กันต่อไปตลอดหน้าหนาว
หลังจากนี้ สัตว์ที่นี่จะต้องพบกับ ช่วงเวลากลางคืนมืดมิดหลายเดือน
ก่อนที่ดวงอาทิตย์จะกลับมา ช่วยผ่อนภาระให้สัตว์โลกน่าทึ่ง
ซึ่งอยู่ในโลกน้ำแข็งแห่งนี้
ตอนหน้า ในรายการ Prehistoric Planet
ยักษ์บินได้ขนาดเท่ายีราฟออกล่าเหยื่อ
กลางหมู่ไม้ที่ขึ้นประสานพัลวันในป่าดึกดำบรรพ์
และใต้ร่มใบของโลกเขียวชอุ่มนั้น
ไดโนเสาร์ซุ่มโจมตี เร่หาคู่ และแม้แต่เดินทางลงใต้ดินได้ด้วย
หากสนใจหลักวิทยาศาสตร์ เบื้องหลังเรื่องราวเหล่านี้
เชิญอ่านข้อมูลต่อได้เลยใน เว็บเพจของรายการ Prehistoric Planet
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์