1
00:00:11,678 --> 00:00:15,182
(พิธีกร)
(เดวิด แอทเทนโบโรห์)

2
00:00:16,517 --> 00:00:21,563
แน่นอนว่าหนึ่งในสัตว์มหัศจรรย์ที่สุด
ซึ่งเคยเดินบนผืนโลก

3
00:00:22,105 --> 00:00:26,318
และหนึ่งในตัวที่โด่งดังที่สุดคือ
ไดโนเสาร์พันธุ์หนึ่ง

4
00:00:27,361 --> 00:00:29,613
ไทรันโนซอรัส เร็กซ์

5
00:00:30,656 --> 00:00:35,202
สัตว์ซึ่งจุดประกายจินตนาการให้เราทุกคน

6
00:00:35,285 --> 00:00:38,247
มันเป็นสัตว์แบบไหนกัน

7
00:00:38,330 --> 00:00:41,542
หน้าตาของมันเป็นอย่างไร มันใช้ชีวิตอย่างไร

8
00:00:41,625 --> 00:00:45,587
ตอนนี้ งานวิจัยค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์
สามารถตอบคำถามนั้นได้แล้ว

9
00:00:45,671 --> 00:00:47,923
และไม่เพียงแต่ตอบคำถามเรื่องที. เร็กซ์

10
00:00:48,006 --> 00:00:51,343
แต่รวมไปถึงสัตว์สายพันธุ์อื่นๆ
ซึ่งอยู่ร่วมโลกในยุคเดียวกับมัน

11
00:00:51,426 --> 00:00:58,016
และเทคโนโลยีในการสร้างภาพล้ำสมัย
ช่วยให้เราคืนชีวิตให้ทุกสิ่งได้

12
00:01:01,436 --> 00:01:05,440
ดาวโลกของเรา เมื่อ 66 ล้านปีก่อน

13
00:01:13,949 --> 00:01:17,494
ท้องฟ้าเต็มไปด้วยยักษ์บินได้

14
00:01:20,038 --> 00:01:24,084
ในทะเลก็มีสัตว์เลื้อยคลานมหึมา
คอยลาดตระเวนห้วงทะเลลึก

15
00:01:26,128 --> 00:01:29,256
บนแผ่นดิน ไดโนเสาร์ทุกสายพันธุ์

16
00:01:30,465 --> 00:01:33,218
ต่างกำลังดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด

17
00:01:39,391 --> 00:01:45,689
ตอนนี้เรามีความรู้เพิ่มขึ้นมาก
เกี่ยวกับโลกซึ่งครองโดยไดโนเสาร์

18
00:01:49,651 --> 00:01:52,196
และนี่คือเรื่องราวเหล่านั้น

19
00:02:04,374 --> 00:02:09,922
(โลกน้ำแข็ง)

20
00:02:13,509 --> 00:02:15,719
ชีวิตจะยากลำบากที่สุด

21
00:02:15,802 --> 00:02:19,765
หากอยู่ใกล้ขั้วโลกเหนือหรือใต้ของดาวโลก

22
00:02:22,476 --> 00:02:27,898
แต่ไดโนเสาร์ก็สามารถเข้ามาอยู่
ในพื้นที่ขั้วโลกทั้งสองนี้

23
00:02:30,442 --> 00:02:35,322
ในเขตเหนือสุดของทวีปอเมริกา
มีนักล่าตัวจิ๋ว เจ้าโดรแมโอซอร์

24
00:02:35,405 --> 00:02:39,826
ที่สามารถอยู่รอดมาได้ใน
สภาพอากาศมืดเกือบสนิทนานถึงสามเดือน

25
00:02:41,453 --> 00:02:44,790
และตอนนี้ ในที่สุดฤดูใบไม้ผลิก็มาถึง

26
00:02:53,090 --> 00:02:55,342
มันมีขนปกคลุมตัว

27
00:02:55,425 --> 00:02:58,011
เพราะมันสามารถสร้างความร้อนในร่างกาย

28
00:02:58,095 --> 00:03:00,097
และต้องเก็บความร้อนไว้ให้มากที่สุด

29
00:03:01,932 --> 00:03:06,270
นั่นเป็นเรื่องยากของไดโนเสาร์
ที่อยู่ในเขตละติจูดสูงลิ่วหนาวเหน็บนี้

30
00:03:10,148 --> 00:03:12,943
ยามที่มันก้าวอย่างว่องไวไปบนผืนหิมะ

31
00:03:13,026 --> 00:03:17,364
มันลองหาในจุดที่เคยพบอาหาร

32
00:03:21,159 --> 00:03:26,790
ในโลกน้ำแข็งเย็นเยียบแห่งนี้
ไม่มีการปล่อยโอกาสผ่านไป ไม่ว่าจะเล็กแค่ไหน

33
00:03:35,632 --> 00:03:38,635
และถ้าจะทำให้สำเร็จ ก็เช่นเคย เราต้องใช้…

34
00:03:38,719 --> 00:03:44,016
จังหวะที่ดี

35
00:03:50,814 --> 00:03:52,983
ถึงแม้ว่า ณ จังหวะนี้ในประวัติศาสตร์ดาวโลก

36
00:03:53,066 --> 00:03:55,903
พื้นที่ขั้วโลกยังอุ่นกว่าปัจจุบัน

37
00:03:56,486 --> 00:04:02,910
แต่ดินแดนเหล่านั้นก็ยังเต็มไปด้วย
ฤดูกาลที่แปรปรวนอย่างรุนแรง

38
00:04:06,747 --> 00:04:10,417
ยามดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นครั้งแรก
ในรอบเกือบสามเดือน

39
00:04:12,586 --> 00:04:16,507
สัตว์ทุกตัวต้องพร้อมที่สุด
ในการใช้ประโยชน์จากแสงอาทิตย์

40
00:04:17,216 --> 00:04:19,343
และช่วงวันอากาศอุ่นที่กำลังจะมาถึง

41
00:04:24,681 --> 00:04:27,017
เจ้าโดรแมโอซอร์น้อยต้องร่วมมือกัน

42
00:04:28,101 --> 00:04:30,896
หากคิดจะล่าเหยื่อที่ตัวใหญ่กว่า

43
00:04:35,734 --> 00:04:38,278
โอกาสแรกของฤดูกาลมาถึงแล้ว

44
00:04:40,280 --> 00:04:42,824
ฝูงแฮโดรซอร์

45
00:04:45,619 --> 00:04:49,331
ไดโนเสาร์ปากเป็ดเหล่านี้
ต้องเดินผ่านบริเวณนี้ทุกปี

46
00:04:51,834 --> 00:04:56,046
เป็นฝูงร่อนเร่ตามหาพืชพันธุ์สดๆ
ที่จะมาพร้อมกับฤดูใบไม้ผลิ

47
00:05:06,557 --> 00:05:08,058
ขนาดตัวของพวกมันมหึมามาก

48
00:05:08,141 --> 00:05:12,479
โอกาสเดียวที่โดรแมโอซอร์จะล่าได้
คือต้องทำงานเป็นทีม

49
00:05:19,069 --> 00:05:22,948
ข้างหน้ามีแม่น้ำที่แฮโดรซอร์ทั้งฝูงต้องข้าม

50
00:05:37,171 --> 00:05:40,757
และโดรแมโอซอร์ก็รู้ดีว่า
บางตัวจะข้ามไปไม่รอด

51
00:05:59,109 --> 00:06:04,865
ยามที่ฤดูหนาวเริ่มผ่อนกำลังลง
น้ำที่ละลายจากน้ำแข็งก็ไหลแรงยิ่งขึ้น

52
00:06:08,577 --> 00:06:12,915
ทั้งฝูงต้องฝ่าแม่น้ำลึกไหลเชี่ยวแห่งนี้ไป

53
00:06:15,959 --> 00:06:18,795
หัวหน้าฝูงพยายามเลือก
จุดข้ามแม่น้ำที่ปลอดภัยที่สุด

54
00:06:27,137 --> 00:06:29,598
ตัวอื่นๆ ในฝูงก็ตามไปอย่างระมัดระวัง

55
00:06:31,850 --> 00:06:34,728
เด็กๆ คอยเดินใกล้พ่อแม่

56
00:06:35,979 --> 00:06:39,066
เพราะอยู่ตรงนี้ ถ้าก้าวผิดแม้แต่ก้าวเดียว
อาจอันตรายถึงชีวิตได้

57
00:06:41,985 --> 00:06:45,906
พวกผู้ใหญ่ที่รอจังหวะอยู่ก็เริ่มร้อนใจ

58
00:06:46,698 --> 00:06:49,952
จังหวะออกันแบบนี้
เปิดโอกาสให้เหล่าโดรแมโอซอร์

59
00:07:03,632 --> 00:07:05,801
พวกมันจะมุ่งเป้าไปที่ตัวเด็ก

60
00:07:18,480 --> 00:07:20,983
ทั้งฝูงเริ่มแตกตื่นเป็นวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ

61
00:07:27,948 --> 00:07:32,244
แทนที่จะข้ามแม่น้ำทีละตัวอย่างเป็นระเบียบ
กลายเป็นความวุ่นวายโกลาหล

62
00:07:37,583 --> 00:07:40,210
พ่อแม่กับลูกพลัดหลงกัน

63
00:08:19,249 --> 00:08:20,876
รอดได้อย่างเฉียดฉิว

64
00:08:26,298 --> 00:08:30,802
ทุกตัวกลับมาเรียงแถวกันใหม่
และเดินทางต่อไป

65
00:08:34,556 --> 00:08:38,018
ดูเหมือนโดรแมโอซอร์จะพลาดโอกาส

66
00:08:40,354 --> 00:08:43,232
แต่แม่น้ำช่วยจัดการแทนพวกมันแล้ว

67
00:08:45,567 --> 00:08:47,569
ทุกครั้งจะมีตัวที่ไม่รอดเสมอ

68
00:08:49,238 --> 00:08:54,284
นี่เหมือนงานเลี้ยงมื้อใหญ่
มีอาหารมากกว่าที่กินกันมาตลอดหน้าหนาว

69
00:09:02,918 --> 00:09:07,089
ในโลกน้ำแข็งนี้
โอกาสที่มาพร้อมกับฤดูกาลจะสั้นแสนสั้น

70
00:09:07,589 --> 00:09:11,343
ฤดูใบไม้ผลิก็จบลงอย่างรวดเร็ว
อีกไม่ช้าฤดูร้อนก็จะจบตามไป

71
00:09:13,595 --> 00:09:17,933
ยังต้องทำอะไรอีกมาก
ก่อนหน้าหนาวอันแสนลำบากจะย้อนกลับมา

72
00:09:24,648 --> 00:09:29,027
ที่ปลายน้ำ เมื่อแม่น้ำแผ่กว้างและไหลช้าลง

73
00:09:29,111 --> 00:09:32,531
มันจะเริ่มทิ้งสารแขวนลอยไว้กลางทาง

74
00:09:32,614 --> 00:09:35,367
จนเกิดระบบเกาะแก่งขึ้นมาเป็นสาย

75
00:09:39,454 --> 00:09:42,207
สัตว์บางตัวเริ่มฉวยโอกาสนี้

76
00:09:42,291 --> 00:09:45,210
ในการรวมตัวทำพิธีกรรมฤดูใบไม้ผลิ

77
00:09:49,381 --> 00:09:52,843
ในที่สุดฤดูใบไม้ผลิก็มาถึงจริงๆ เสียที

78
00:09:59,057 --> 00:10:02,728
เจ้าออร์นิโธไมมัสตัวผู้หลายสิบตัวกำลังเตรียมตัว

79
00:10:02,811 --> 00:10:05,355
รอจังหวะสำคัญที่สุดในช่วงปี

80
00:10:08,108 --> 00:10:13,447
ไดโนเสาร์ประหลาดหน้าตาคล้ายนกกระจอกเทศ
เลือกที่ปลอดภัยบนเกาะ

81
00:10:13,530 --> 00:10:19,244
เพื่อจะขุดหลุมตื้นๆ
เป็นขั้นตอนแรกของการทำรัง

82
00:10:23,582 --> 00:10:25,083
เมื่อตัวเมียมาถึง

83
00:10:25,167 --> 00:10:29,421
มันจะเลือกจับคู่กับตัวผู้ซึ่งทำรังได้ดีที่สุด

84
00:10:40,307 --> 00:10:44,811
ตัวที่มาช้าก็พบว่าแทบไม่มีพื้นที่เหลือแล้ว

85
00:10:53,570 --> 00:10:56,782
ที่เดียวที่พอจะทำรังได้คือที่ริมเกาะ

86
00:10:59,535 --> 00:11:02,955
การหาที่ทำรังก็ยังเป็นแค่จุดเริ่มต้น

87
00:11:08,293 --> 00:11:10,420
เมื่อถึงจังหวะได้วางไข่

88
00:11:10,504 --> 00:11:13,924
มันต้องรักษาไข่เหล่านั้นให้อบอุ่น
อยู่ในเบาะที่รองด้วยต้นไม้ใบหญ้า

89
00:11:25,519 --> 00:11:29,231
การหากิ่งไม้ใบไม้มารองรังให้เพียงพอ
ไม่ใช่เรื่องง่าย…

90
00:11:32,484 --> 00:11:36,655
ออร์นิโธไมมัสบางตัวจึงเลือกใช้วิธี
ขโมยชาวบ้านเสียเลย

91
00:11:51,795 --> 00:11:54,381
ข้อดีส่วนหนึ่งของการมาช้า

92
00:11:54,464 --> 00:11:57,342
คือรังข้างๆ เขา
ทำส่วนที่ยากกันไปหมดแล้ว

93
00:12:26,538 --> 00:12:30,667
รังที่ไร้ใครเฝ้า ช่างเย้ายวนใจเกินไป

94
00:12:34,171 --> 00:12:37,633
ในการรวมฝูงผสมพันธุ์แบบนี้
เราจะพบเห็นการขโมยเป็นเรื่องปกติ

95
00:12:38,133 --> 00:12:41,637
จนกระทั่งบางส่วนของรังนั้น ณ จุดใดจุดหนึ่ง

96
00:12:41,720 --> 00:12:44,973
จะเคยอยู่ในรังทุกรังบนเกาะนี้มาแล้ว

97
00:12:46,475 --> 00:12:48,352
แต่การขโมยก็มีความเสี่ยง

98
00:12:53,106 --> 00:12:54,191
โดนจับได้คาหนังคาเขาเลย

99
00:13:01,740 --> 00:13:04,451
แฮโดรซอร์คู่หนึ่งบังเอิญผ่านมา

100
00:13:07,871 --> 00:13:10,415
พวกนี้จะกินกิ่งไม้ใบหญ้าในรัง

101
00:13:12,459 --> 00:13:15,671
ดังนั้นก็จำเป็นต้องปกป้องรังที่สร้างไว้

102
00:13:22,886 --> 00:13:27,182
กว่าจะสร้างรังได้อย่างไร้ที่ติ
อาจจะต้องฝึกกันอยู่หลายปี

103
00:13:29,393 --> 00:13:33,438
แต่ความสำเร็จไม่ได้ขึ้นอยู่กับ
ประสบการณ์เพียงอย่างเดียว

104
00:13:39,152 --> 00:13:43,365
ในฝูงที่มารวมกันเยอะแยะแบบนี้
มีเหยื่อตัวอื่นให้เลือกขโมยได้เสมอ

105
00:13:54,293 --> 00:13:58,672
สำหรับเจ้าออร์นิโธไมมัส
เกาะแก่งในแม่น้ำเหล่านี้จะเป็นที่พักพิงปลอดภัย

106
00:13:58,755 --> 00:14:02,092
สำหรับทั้งไข่และลูกอ่อนที่ฟักออกมา

107
00:14:07,764 --> 00:14:13,061
ยิ่งขึ้นไปทางเหนือ อุณหภูมิจะยิ่งลดต่ำลง
สภาพแวดล้อมโหดร้ายยิ่งขึ้น

108
00:14:14,271 --> 00:14:18,442
แต่นั่นกลับเป็นจุดหมายของ
แฮโดรซอร์หัวหงอน

109
00:14:19,026 --> 00:14:21,904
เพื่อมุ่งไปยังที่หมายเฉพาะ

110
00:14:22,738 --> 00:14:25,240
ที่ซึ่งมีคุณสมบัติพิเศษไม่เหมือนที่ไหน

111
00:14:30,996 --> 00:14:35,334
ไดโนเสาร์เหล่านี้มีคอยาวสง่า

112
00:14:35,417 --> 00:14:36,710
จนกระทั่งได้ชื่อเล่นให้มัน

113
00:14:39,338 --> 00:14:42,257
โอโลโรไททัน "หงส์ยักษ์"

114
00:14:44,092 --> 00:14:48,388
เสียงร้องของพวกมันจะยิ่งก้องดัง
จากหงอนบนหัวซึ่งกลวง

115
00:15:03,028 --> 00:15:07,449
ฝูงนี้กำลังมุ่งหน้าไปยัง
เขตภูเขาไฟที่กว้างใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก

116
00:15:17,251 --> 00:15:20,128
นั่นเป็นที่ซึ่งอันตรายร้ายกาจมาก

117
00:15:32,975 --> 00:15:37,354
แต่ฝูงโอโลโรไททันก็ยังกลับมาที่นี่ทุกปี…

118
00:15:39,565 --> 00:15:44,653
เพราะภูเขาไฟพวกนี้
ช่วยให้พื้นดินอุ่นดีอยู่ตลอดเวลา

119
00:15:53,579 --> 00:15:55,956
ดังนั้นนี่จึงเป็นจุดที่พวกมันจะทำรัง

120
00:16:26,486 --> 00:16:32,159
ทรายภูเขาไฟอุ่นๆ ช่วยเป็นที่ฟักไข่ให้ด้วย

121
00:16:35,829 --> 00:16:41,502
ไม่กี่สัปดาห์หลังจากฝูงเดินทางมาถึง
ไข่ก็ฟักตัว

122
00:16:56,767 --> 00:17:00,062
เจ้าแฮโดรซอร์ทั้งหลาย
ใส่ใจดูแลลูกอ่อนของตัวเป็นอย่างดี

123
00:17:05,192 --> 00:17:08,362
มันจะคาบพืชเต็มปากมาให้ลูกกิน

124
00:17:13,700 --> 00:17:17,079
แต่ละรังอาจจะมีตัวอ่อนฟักจากไข่ได้ถึง 20 ตัว

125
00:17:30,342 --> 00:17:35,222
เด็กๆ พวกนี้เกิดขึ้นในจังหวะฤดูร้อน
ที่แม้จะสั้นแต่ก็อุดมสมบูรณ์มาก

126
00:17:37,099 --> 00:17:40,602
เพราะได้พลังงานจากดวงอาทิตย์
ซึ่งไม่ตกเลยตลอดหลายเดือน

127
00:17:41,603 --> 00:17:44,356
ที่นี่ หญ้าหางม้าโตไวมาก

128
00:17:44,439 --> 00:17:48,068
และมีมากพอที่จะให้ทั้งฝูงกิน

129
00:17:50,237 --> 00:17:55,117
พืชเหล่านี้มีสารอาหาร
มากกว่าหญ้าที่เขียวชอุ่มทั่วไปเสียอีก

130
00:18:00,038 --> 00:18:04,459
และในช่วงวันฤดูร้อนที่ยาวนาน
ลูกแฮโดรซอร์ก็เติบโตอย่างรวดเร็ว

131
00:18:05,043 --> 00:18:09,047
โตได้เท่าครึ่งหนึ่งของตัวเต็มวัย
ในเพียงปีแรกของชีวิต

132
00:18:11,133 --> 00:18:13,844
ตอนนี้พื้นที่ชุ่มน้ำเหนือภูเขาไฟ

133
00:18:13,927 --> 00:18:16,889
กลายเป็นที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในโลก

134
00:18:19,850 --> 00:18:21,393
ทั้งบนดิน…

135
00:18:23,520 --> 00:18:26,523
และใต้ผิวน้ำ

136
00:18:28,567 --> 00:18:33,488
แต่ความอุดมสมบูรณ์นั้น
กลับสร้างปัญหาให้แฮโดรซอร์

137
00:18:35,532 --> 00:18:39,995
บ่อน้ำตื้นอากาศอบอุ่น
เป็นที่เพาะพันธุ์อย่างดี

138
00:18:40,078 --> 00:18:42,331
ของยุงทั้งหลาย

139
00:18:48,086 --> 00:18:53,008
ทุกปี สวรรค์แห่งนี้จะกลายเป็นนรกบนดิน

140
00:18:56,386 --> 00:18:59,723
แฮโดรซอร์มีผิวที่บางจนน่าประหลาดใจ

141
00:18:59,806 --> 00:19:03,769
ดังนั้นพวกมันไม่มีอะไรที่จะ
ป้องกันแมลงดูดเลือดเหล่านี้ได้

142
00:19:10,609 --> 00:19:12,945
เมื่อถูกก่อกวนเสมอๆ ก็ทำให้กินอาหารลำบาก

143
00:19:13,028 --> 00:19:15,531
แล้วพวกมันก็อ่อนแอลงจนอันตราย

144
00:19:17,074 --> 00:19:21,703
แถมพวกเด็กๆ อาจจะเสียเลือดมาก
เป็นจำนวนที่ถึงแก่ชีวิตได้

145
00:19:27,709 --> 00:19:32,047
ในที่สุดทั้งฝูงก็จำใจต้องย้ายที่หากิน
เพื่อหนีฝูงยุงร้าย

146
00:19:37,344 --> 00:19:40,889
ถ้าลูกอ่อนตัวไหนตามไม่ไหว
แม่ก็จะทิ้งไว้ตรงนั้น

147
00:20:02,536 --> 00:20:07,499
ยิ่งขึ้นที่สูงขึ้น ลมแรงจะช่วยลดยุงไปได้

148
00:20:09,585 --> 00:20:13,005
แต่ก็รอดเฉพาะตัวที่เดินไปได้ถึงเท่านั้น

149
00:20:26,059 --> 00:20:32,274
ในจำนวนแฮโดรซอร์ที่เกิดใหม่เป็นร้อยๆ ตัว
จะรอดชีวิตพ้นปีแรกได้แค่หนึ่งในสิบตัวเท่านั้น

150
00:20:34,735 --> 00:20:38,947
แต่หากรอดปีแรกได้
ก็มีโอกาสสูงที่จะได้เติบโตเต็มวัย

151
00:21:10,145 --> 00:21:12,898
เมื่อเลือกทำรังในหุบภูเขาไฟแห่งนี้

152
00:21:12,981 --> 00:21:17,486
พ่อแม่ถือว่าเลือก
จุดเริ่มต้นชีวิตที่ดีที่สุดให้ลูกๆ แล้ว

153
00:21:22,533 --> 00:21:27,204
แม้ฤดูร้อนอบอุ่นสั้นๆ ในขั้วโลก
จะเป็นเวลาที่อุดมสมบูรณ์

154
00:21:27,788 --> 00:21:30,123
แต่มันก็พาอันตรายตามมาด้วย

155
00:21:33,418 --> 00:21:37,714
อากาศอุ่นลอยขึ้นที่สูง
และสั่งสมประจุไฟฟ้า

156
00:21:39,800 --> 00:21:44,012
จนทำให้เกิดพายุฟ้าผ่ารุนแรงอยู่บ่อยๆ

157
00:21:54,231 --> 00:21:55,899
ในอเมริกาเหนือ

158
00:21:55,983 --> 00:21:59,570
พงป่าอุดมสมบูรณ์ที่ได้รับแสงอาทิตย์ตลอดเวลา

159
00:21:59,653 --> 00:22:02,364
กลับถูกเผาจนแห้งเป็นเชื้อไฟที่ดี

160
00:22:10,706 --> 00:22:13,584
สัตว์ส่วนใหญ่จะหนีจากไฟป่า

161
00:22:15,002 --> 00:22:18,380
แต่บางพันธุ์กลับมองว่า
หายนะแบบนี้สร้างโอกาสที่ดีให้พวกมัน

162
00:22:23,802 --> 00:22:27,472
ไดโนเสาร์ขนาดยาว 180 เซนติเมตร
ทรูโอดอนทิด

163
00:22:27,556 --> 00:22:30,726
เป็นหนึ่งในสมาชิกไดโนเสาร์กลุ่มเธโรพอด
ที่ตัวเล็กกว่าเพื่อน

164
00:22:42,946 --> 00:22:47,868
ดวงตากลมโตของมันทำให้มองเห็นชัดเจน
แม้อยู่ในกลุ่มควันมัว

165
00:22:49,369 --> 00:22:53,457
และเทียบกับขนาดตัวแล้ว
มันเป็นหนึ่งในสัตว์ที่สมองใหญ่ที่สุดในโลก

166
00:22:58,921 --> 00:23:05,010
เป็นพันธุ์ที่ฉลาด ปรับตัวเก่ง
และเป็นนักล่าตัวฉกาจในเขตอาร์คติก

167
00:23:15,896 --> 00:23:17,689
ที่ขอบเขตไฟป่า

168
00:23:17,773 --> 00:23:22,486
ทรูโอดอนทิดมารวมตัวกันล่า
สัตว์ที่อพยพหนีไฟมา

169
00:23:31,411 --> 00:23:35,374
อะไรก็ตามที่ช่วยให้ไฟยิ่งลุกลาม
ทำให้ยิ่งมีโอกาสเพิ่ม

170
00:23:35,457 --> 00:23:38,585
ต่อนักล่าอาร์คติกที่ฉลาดล้ำที่สุดในยุคของมัน

171
00:24:10,200 --> 00:24:11,243
สำเร็จ

172
00:24:26,758 --> 00:24:28,677
เมื่อฤดูร้อนสั้นๆ นั้นจบลง

173
00:24:28,760 --> 00:24:34,057
ป่าที่รอดจากไฟในช่วงฤดูร้อนจะเริ่มเปลี่ยนสี

174
00:24:40,355 --> 00:24:45,319
ฤดูใบไม้ร่วงเบ่งบานเป็นครั้งสุดท้าย
ก่อนเข้าช่วงหลายเดือนแห่งความมืดอีกครั้ง

175
00:24:54,453 --> 00:24:58,916
ส่วนที่แอนตาร์คติก
น้ำแข็งยังเกาะอยู่บนยอดเขาสูง

176
00:24:58,999 --> 00:25:00,834
แม้แต่ในเดือนที่เป็นฤดูร้อน

177
00:25:03,212 --> 00:25:09,301
แต่ตอนนี้เมื่ออุณหภูมิลดลง
เวลาช่วงกลางวันยิ่งสั้นลง

178
00:25:09,843 --> 00:25:13,847
ฤดูหนาวขั้วโลกแผ่ตัวกลับลงมา
ปกคลุมทั่วแผ่นดินอีกครั้ง

179
00:25:32,366 --> 00:25:35,577
สัตว์ทั้งหลาย
ต้องเตรียมตัวรับหน้าหนาวที่จะกลับมาแล้ว

180
00:25:47,798 --> 00:25:52,427
ซีกโลกใต้มีไดโนเสาร์สายพันธุ์ของตัวเอง

181
00:26:00,102 --> 00:26:06,149
เจ้าวัยใสสามตัวนี้คือแอนทาร์คโทเพลตา
ไดโนเสาร์กินพืชขนาดเล็ก

182
00:26:09,945 --> 00:26:14,157
แถมพวกมันยังเป็นสัตว์ที่เกราะหนาที่สุดในโลกนี้

183
00:26:22,040 --> 00:26:25,043
แต่ถึงอย่างนั้น วัยรุ่นก็ปลอดภัยกว่าถ้าอยู่รวมกัน

184
00:26:33,218 --> 00:26:34,678
เมื่ออยู่ในเขตใต้ขนาดนี้

185
00:26:34,761 --> 00:26:39,266
ยามหน้าหนาว
พืชที่พวกมันกินจะหยุดโตไปหลายเดือน

186
00:27:04,541 --> 00:27:09,713
ยิ่งใกล้ฤดูหนาว
วัยรุ่นเหล่านี้จะใช้เวลาพักนานขึ้น

187
00:27:19,806 --> 00:27:24,394
การซุกอยู่ด้วยกันจะช่วยรักษาความอบอุ่น
เท่ากับประหยัดพลังงานด้วย

188
00:27:27,356 --> 00:27:32,236
ด้วยขาหน้าทรงพลัง
พวกมันสามารถขุดขยายโพรงพักฤดูหนาวได้

189
00:27:41,119 --> 00:27:44,581
แต่ทุกครั้งที่กลับมา
พวกมันก็ตัวโตขึ้นทีละน้อย

190
00:27:48,126 --> 00:27:51,547
โพรงของมันดูจะเล็กลงไปทุกที

191
00:27:52,840 --> 00:27:58,220
และความผูกพันฉันพี่น้อง
ก็เริ่มจางหายเบาบางไป

192
00:28:15,362 --> 00:28:19,533
ในชีวิตของสัตว์ที่กำลังโตทุกตัว
นี่เป็นช่วงเวลาวิกฤตอ่อนไหว

193
00:28:24,538 --> 00:28:27,416
ช่วงเวลาที่พวกมันจำเป็นต้องแยกกันไป

194
00:28:27,499 --> 00:28:33,338
แต่ละตัวค่อยๆ เดินก้าวแรก
เพื่อไปหาพื้นที่ของตัวเอง

195
00:28:50,105 --> 00:28:54,401
ฝูงแฮโดรซอร์กำลังอพยพกันอีกแล้ว

196
00:28:58,071 --> 00:29:01,867
เมื่อแทบไม่เหลืออะไรให้กิน
สัตว์กินพืชขนาดยักษ์เหล่านี้ต้องหวนกลับ

197
00:29:01,950 --> 00:29:05,162
ไปหาอาหารในเขตอบอุ่นกว่า

198
00:29:13,670 --> 00:29:18,383
ทิ้งให้พันธุ์อื่นทนกับ
ฤดูหนาวขั้วโลกอันหนาวเหน็บ

199
00:29:32,481 --> 00:29:34,316
การหาพื้นที่ที่เหมาะสม

200
00:29:34,399 --> 00:29:38,195
อาจทำให้สัตว์บางตัวต้องร่อนเร่
มาไกลจากจุดตั้งต้นของชีวิต

201
00:29:39,988 --> 00:29:43,492
เป็นการค้นหาที่ของตน
ซึ่งหลายตัวก็จะไม่รอด

202
00:29:55,379 --> 00:29:59,424
พื้นที่ซึ่งเหมาะสม
จะต้องมีที่ให้กบดานในหน้าหนาว

203
00:30:02,010 --> 00:30:03,762
เป็นถ้ำได้ยิ่งดี

204
00:30:11,854 --> 00:30:14,273
แม้แต่ในเดือนที่หนาวที่สุด

205
00:30:14,356 --> 00:30:17,818
อุณหภูมิในถ้ำส่วนใหญ่จะไม่เปลี่ยนแปลงไป

206
00:30:21,655 --> 00:30:25,409
แต่มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตแรกที่ติดใจพื้นที่นี้

207
00:30:30,372 --> 00:30:33,083
ถ้ำนี้เรืองแสงได้

208
00:30:46,763 --> 00:30:51,476
นี่คือแสงเรืองระยับ
จากหนอนตัวอ่อนบั่วรา

209
00:30:51,560 --> 00:30:55,355
ซึ่งเรืองแสงเพื่อล่อเหยื่อแมลงอื่นๆ

210
00:31:09,536 --> 00:31:11,455
ที่นี่เป็นที่เหมาะที่สุด

211
00:31:11,538 --> 00:31:16,043
ให้เจ้าแอนทาร์คโทเพลตาหนีจาก
สภาพอากาศโหดร้ายหน้าหนาว

212
00:31:18,003 --> 00:31:22,883
มันจะปลอดภัย
อยู่ภายใต้ผืนดาวมีชีวิตประหลาดนี้…

213
00:31:24,551 --> 00:31:29,097
ขณะที่ด้านนอกหิมะเริ่มตกแล้ว

214
00:31:39,024 --> 00:31:43,695
ในเดือนที่หนาวเย็นที่สุด
เขตเหนือสุดของทวีปอาร์คติกอาจเยือกแข็ง

215
00:31:43,779 --> 00:31:47,199
กลายเป็นแดนมหัศจรรย์แห่งเหมันต์

216
00:31:50,327 --> 00:31:54,831
แต่ไม่ใช่ไดโนเสาร์ทุกพันธุ์
จะเลือกอพยพหรือหาที่กบดาน

217
00:31:56,291 --> 00:31:59,503
พวกพี่เบิ้มตัวใหญ่สุด
มีพละกำลังมากพอที่จะทนผ่านไปได้

218
00:32:03,173 --> 00:32:05,384
แพคคีไรโนซอร์

219
00:32:06,552 --> 00:32:11,390
สัตว์กินพืชหนักสองตัน
ที่มีเกราะที่หัวหนาอลังการมาก

220
00:32:12,724 --> 00:32:15,060
พวกมันมาหาที่พักพิงในป่า

221
00:32:15,143 --> 00:32:18,105
หากินจากใบไม้เล็กน้อย
ที่ยังเหลืออยู่บนต้นไม้จำศีล

222
00:32:18,188 --> 00:32:20,899
หรือขุดผ่านใบเฟิร์นแข็งเพื่อหา
ผลไม้ที่หล่นมาจากต้น

223
00:32:25,404 --> 00:32:27,155
ฤดูผสมพันธุ์ช่วงใบไม้ร่วงจบไปแล้ว

224
00:32:29,283 --> 00:32:34,663
แต่ตัวผู้ซึ่งไม่ใช่จ่าฝูง
ยังพยายามไต่อันดับในฝูงต่อไป

225
00:32:36,582 --> 00:32:38,876
พวกมันลืมไปว่าที่นี่ใครคุม

226
00:32:46,216 --> 00:32:50,220
จ่าฝูงยังมีกำลังวังชาแข็งแรงโค่นยาก

227
00:32:50,304 --> 00:32:52,639
และแทบไม่มีใครกล้าที่จะท้าทายอำนาจมัน

228
00:33:01,565 --> 00:33:05,861
ตัวผู้ที่พยายามแข่งกันอยู่นั้น
แทบไม่มีเวลากินเวลานอน

229
00:33:07,070 --> 00:33:11,617
ยิ่งตอนนี้ที่อาหารหายาก
การสั่งสมกำลังกลับมาก็ยาก

230
00:33:11,700 --> 00:33:14,077
และอาการบาดเจ็บก็ใช้เวลานานขึ้นกว่าจะหาย

231
00:33:17,706 --> 00:33:19,333
ที่ยิ่งแย่กว่านั้น…

232
00:33:21,960 --> 00:33:27,382
นักล่าทรงพลังที่สุดในทวีปอาร์คติก
ยังคอยลาดตระเวนอยู่ไม่ห่าง

233
00:33:39,561 --> 00:33:41,605
นานูคซอรัส

234
00:33:45,234 --> 00:33:47,861
สายพันธุ์ใกล้เคียงที. เร็กซ์ที่ตัวเล็กกว่า

235
00:33:47,945 --> 00:33:51,949
แต่ก็ยังตัวใหญ่พอที่จะเล่นงาน
แพคคีไรโนซอร์

236
00:34:01,834 --> 00:34:05,712
สำหรับคู่อาฆาตมาแต่โบราณ
เมื่ออยู่ในสภาพภูมิอากาศแบบนี้

237
00:34:05,796 --> 00:34:11,760
ศึกครั้งนี้จะไม่ได้ตัดสินกันที่
การเล่นทีเผลอ แต่วัดกันที่กลยุทธ์

238
00:34:26,775 --> 00:34:30,821
เมื่ออยู่ในหมู่ไม้ ยากที่ทั้งฝูงจะยืนรวมกลุ่มกันได้

239
00:34:32,197 --> 00:34:34,867
คู่ต่อสู้อาจสกัดจนตัวใดตัวหนึ่งถูกแยกออกจากกลุ่ม

240
00:34:38,996 --> 00:34:45,918
ฝูงแพคคีไรโนซอร์ร้อนใจ
และถอยไปวางแผนตั้งรับในที่โล่ง

241
00:34:48,922 --> 00:34:51,049
เหล่านานูคซอร์ก็ตามไป

242
00:35:13,947 --> 00:35:18,827
เมื่อมาอยู่ตรงนี้ ทั้งฝูงจะสามารถยืนประชิดติดกัน

243
00:35:18,911 --> 00:35:24,333
จนเป็นเหมือนกำแพงหัวเกราะและกล้ามหนักแน่น
ซึ่งอะไรก็ไม่อาจบุกเข้าไปได้

244
00:35:40,432 --> 00:35:42,643
พายุหิมะหนักขึ้นอีก

245
00:35:47,147 --> 00:35:48,982
เป็นการยืนหยัดปะทะที่น่ากังวลมาก

246
00:35:51,443 --> 00:35:54,780
บางทีอาจเผชิญหน้ากันอยู่อย่างนี้ได้หลายวัน

247
00:36:11,588 --> 00:36:15,300
ฝูงน่าจะปลอดภัย
ตราบใดที่ทุกตัวยังยืนหยัดอยู่ด้วยกัน

248
00:36:18,720 --> 00:36:21,974
แต่เจ้านานูคซอร์ก็มีความอดทน…

249
00:36:24,184 --> 00:36:27,479
และพยายามทดสอบจุดอ่อนเป็นระยะ

250
00:36:42,494 --> 00:36:45,581
พายุหิมะพัดแรงจนต้องสงบศึกชั่วคราว

251
00:37:07,352 --> 00:37:13,901
แต่ทันทีที่พายุสงบ ศึกก็เริ่มต่อ

252
00:37:21,783 --> 00:37:23,744
ในการต่อสู้สั่นประสาทเช่นนี้

253
00:37:24,453 --> 00:37:28,123
แค่มีตัวเดียวในฝูงที่หลุดออกมา…

254
00:37:30,667 --> 00:37:33,837
แล้วทั้งฝูงจะแตกตื่นได้อย่างรวดเร็ว

255
00:37:38,842 --> 00:37:42,513
เมื่อทั้งฝูงเริ่มวิ่งหนี
เหล่านักล่าจึงได้โอกาส

256
00:37:54,858 --> 00:37:56,568
ยิ่งไล่ล่ากันไป

257
00:37:56,652 --> 00:38:00,489
ตัวผู้ที่อ่อนล้าตัวหนึ่งวิ่งตามตัวอื่นในฝูงไม่ทัน

258
00:38:05,661 --> 00:38:11,500
จนทำได้แค่หันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับศัตรู

259
00:38:33,647 --> 00:38:37,651
แพคคีไรโนซอร์แพ้ศึกนี้ไปหนึ่งตัว

260
00:38:41,864 --> 00:38:44,950
แต่สงครามนี้จะสู้กันต่อไปตลอดหน้าหนาว

261
00:38:50,122 --> 00:38:53,083
หลังจากนี้ สัตว์ที่นี่จะต้องพบกับ
ช่วงเวลากลางคืนมืดมิดหลายเดือน

262
00:38:53,166 --> 00:38:58,714
ก่อนที่ดวงอาทิตย์จะกลับมา
ช่วยผ่อนภาระให้สัตว์โลกน่าทึ่ง

263
00:39:00,215 --> 00:39:02,926
ซึ่งอยู่ในโลกน้ำแข็งแห่งนี้

264
00:39:11,810 --> 00:39:13,770
ตอนหน้า ในรายการ Prehistoric Planet

265
00:39:13,854 --> 00:39:17,983
ยักษ์บินได้ขนาดเท่ายีราฟออกล่าเหยื่อ

266
00:39:18,066 --> 00:39:21,695
กลางหมู่ไม้ที่ขึ้นประสานพัลวันในป่าดึกดำบรรพ์

267
00:39:22,988 --> 00:39:25,532
และใต้ร่มใบของโลกเขียวชอุ่มนั้น

268
00:39:25,616 --> 00:39:31,246
ไดโนเสาร์ซุ่มโจมตี เร่หาคู่
และแม้แต่เดินทางลงใต้ดินได้ด้วย

269
00:39:31,330 --> 00:39:34,416
หากสนใจหลักวิทยาศาสตร์
เบื้องหลังเรื่องราวเหล่านี้

270
00:39:34,499 --> 00:39:38,921
เชิญอ่านข้อมูลต่อได้เลยใน
เว็บเพจของรายการ Prehistoric Planet

271
00:41:06,967 --> 00:41:08,969
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์