வழங்குபவர் டேவிட் அட்டன்பரோ
எந்த காலத்திலும் ஆச்சரியத்தை உண்டாக்கக்கூடிய, அதே சமயம் பிரபலமான ஒரு விலங்கு
இருந்துள்ளது என்றால் அது நிச்சயமாக டைனோசர் தான்.
டிரைனோசரஸ் ரெக்ஸ்.
நம் அனைவரிடத்திலும் கற்பனையைக் கிளரும் ஒரு விலங்கு அது.
அது எந்த மாதிரி விலங்காக இருந்தது?
பார்க்க எப்படி இருந்தது? எப்படி வாழ்ந்தது?
இப்போது, விஞ்ஞான ஆய்வுகள் இதற்கெல்லாம் விடையளிக்கிறது.
இது டி. ரெக்ஸ்சைப் பற்றியது மட்டும் இல்லை,
அதன் கூடவே வாழ்ந்த மற்ற விலங்கினங்களைப் பற்றியதும் தான்.
மேலும் இப்போது வந்துள்ள இமேஜிங் தொழில் நுட்பம் அவற்றையெல்லாம் உயிர் பெற்று எழச்செய்கிறது.
பூமி கிரகம், 66 மில்லியன் வருடங்களுக்கு முன்.
இராட்சஸ பறவைகளால் வானமெல்லாம் நிறைந்திருந்தது.
கடல்களிலோ, பூதாகாரமான ஊர்வனங்கள் ஆழத்தை ரோந்து சுற்றி வந்தவண்ணம் இருந்தன.
மற்றும் நிலத்திலோ, அனைத்து வகையான டைனோசர்களும்,
உயிர் வாழ போராட்டத்தைச் சந்திக்கின்றன.
டைனோசர்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட உலக்கதைப் பற்றி இப்போது நமக்கு பல தகவல்களும் கிடைத்துள்ளன.
இது அவற்றின் கதை தான்.
உறைபனி உலகம்
பூமியின் வடகோடி மற்றும் தென்கோடி துருவங்களில்
வாழ்க்கைச் சூழல் மிகவும் கடினமாக இருக்கிறது.
இருப்பினும், எப்படியோ டைனோசர்கள், இந்த துருவ பகுதிகளை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டன.
தூரத்தில் உள்ள வட அமெரிக்காவில், இந்த சிறிய வேட்டை விலங்கான டிரோமியோசார்,
எப்படியோ மூன்று மாத காலத்தை, கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாய், இருட்டிலேயே கழித்துவிட்டது.
கடைசியில், இப்போது வசந்த காலம் வந்து விட்டது.
அந்த பெண் விலங்கிற்கு, சிறகாலான ஒரு கோட் இருக்கிறது,
அதைக் கொண்டு தனக்குத் தேவையான வெப்பத்தை அது தயார் செய்து கொள்கிறது
அதோடு முடிந்த அளவிற்கு வெப்பதை தன் உடலில் தக்க வைப்பது அவசியம்.
குளிர் பிரதேச அட்சரேகையில் வசிக்ககூடிய அனைத்து டைனோசர்களுக்கும் இது ஒரு சவாலாக அமைகிறது.
அந்த பெண் விலங்கு, பனிமூடிய நிலத்தின் மீது விரைவாக நடக்கும்போதே,
இதற்கு முன் தனக்கு உணவு கிடைத்த இடங்களை எல்லாம், இரைக்கு தேடிக்கொண்டே செல்கிறது.
பனிமூடிய இந்த உலகத்தில், எதையுமே சிறியதென்று விடலாகாது.
வழக்கம்போலவே, வெற்றி கொள்ள மிக அவசியமானது,
சரியான... நேரம்.
பூமியின் வரலாற்றின் இந்த காலகட்டத்தில்,
பூமிக்கோள்களின் பிரதேசங்கள் கூடுதல் வெப்பநிலையை அடைந்திருந்த போதிலும்,
இந்த நிலப்பரப்புகள், அதீத பருவநிலை மாற்றங்களால் பாதிக்கப்படுகின்றன.
மூன்று மாத இடைவெளிக்குப் பிறகு, முதல் முறையாக சூரியன் வெளியே வரும்போது,
ஒவ்வொரு விலங்கும், கிடைக்கும் வெளிச்சத்தையும், வரும் கோடை காலத்தையும் சிறப்பாக
பயன்படுத்தத் தயாராக இருப்பது அவசியம்.
இந்த சிறிய டிரோமியோசர்கள், ஒன்றாகச் சேர்ந்து கொண்டே
பெரும் இரையை பிடிப்பதற்கு வழி வகுக்க வேண்டும்.
இந்த சீசனின் முதல் வாய்ப்பு, இதோ வந்துவிட்டது.
ஹட்ரோசோர்களின் மந்தை வருகிறது.
இந்த வாத்தின் அலகை கொண்ட டைனோசர்கள் ஒவ்வொரு வருடமும் இந்த வழியாக கடந்துச் செல்லும்.
இவை வசந்த காலத்தில் புதிதாக முளைத்த தாவரங்களைத் தேடித் திரியும் பரதேசிகள்.
அவை மிகப்பெரியவை.
டிரோமியோசரஸ்கள் ஒரு குழுவாக சேர்ந்து தாக்கினால் மட்டுமே அவற்றுக்கு இரை சிக்க வாய்ப்புள்ளது.
இந்த மந்தை கடந்து செல்ல வேண்டிய ஆறு ஒன்று இன்னும் சற்று தூரத்தில் வருகிறது.
அவற்றில் சில விலங்குகளால் ஆற்றை கடக்க முடியாது என்பது டிரோமியோசர்களுக்கும் தெரியும்.
பனிகாலம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகும் வேளையில், உருகிவரும் நீர், மிகுந்த வேகத்துடன் வருகிறது.
இந்த வேகமாக-அடித்துச்செல்லும், ஆழமான ஆற்றை, இந்த மந்தை கடந்து செல்ல வேண்டும்.
சிறந்த பாதுகாப்பை அளிக்ககூடிய வழியை முன்னோடிகள் தேர்வு செய்ய முற்படுகின்றன.
மற்ற விலங்குகளும், கவனத்துடன் பின்தொடர்கின்றன.
கன்றுகள், தங்கள் பெற்றோர்களின் அருகிலேயே இருக்க முயல்கின்றன.
இங்கே, தவறாக ஒரு அடி எடுத்து வைத்தாலும், உயிரேப் பறிபோகும் ஆபத்து உடையது.
தங்கள் சந்தர்ப்பத்திற்காக காத்திருக்கும் முதிர்ந்த விலங்குகளுக்கு நடுக்கம் எற்படுகின்றது.
மெல்ல நகரும் மந்தையின் இந்த தாமதம் தான் டிரோமியோசரஸ்கள் எதிர்பார்த்திருந்த வாய்ப்பு.
கன்றுகள் தான் அவற்றின் இலக்கு.
மந்தை முழுவதும் பீதி பரவுகிறது.
மிக நேர்த்தியாக நடந்திருக்க வேண்டிய ஒன்றில் குழப்பம் நிலவுகிறது.
பெற்றோர்களும், கன்றுகளும் பிரிகின்றன.
அதிர்ஷ்டவசமாக, அது தப்பித்துவிட்டது.
மீண்டும் சீர்-செய்யப்பட்ட வரிசையில் தங்கள் பயணத்தை அவை தொடர்கின்றன.
டிரோமியோசரகளுக்கு கிடைத்த வாய்ப்பு தவறிப்போனது போலும்...
ஆனால் அந்த ஆறு, அவர்களுக்காக அந்த வேலையைச் செய்துள்ளது.
எப்போதும் அதில் உயிரிழந்த விலங்குகளின் சடலங்கள் இருக்கும்.
அது ஒரு விருந்து தான். குளிர் காலம் முழுவதும் அவற்றிற்கு கிடைத்திராத அளவு உணவு.
இந்த பனி மூடிய உலகில், பருவகாலம் தரும் சந்தர்ப்பங்கள் மிகக் குறைவே.
வசந்த காலம் மிகக் குறுகியதே, கோடைகாலமும் விரைவாக முடிந்துவிடும்.
மீண்டும் குளிர்கால சவால்களை எதிர்கொள்ளும் முன், நிறைய பணிகள் காத்திருக்கின்றன.
இன்னும் சற்று கீழே, இந்த ஆறுகளின் வேகம் குறைந்து, அவற்றின் அகலம் அதிகமாகின்றன,
அவை அதிக அளவில் வண்டல் மண்ணை விட்டுச்செல்கின்றன,
அதனால், தொடர் தீவுகள் உருவாகின்றன.
சில விலங்குகள், ஏற்கனவே கிடைத்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி,
வசந்தகால சடங்குகளை ஆரம்பித்துவிட்டன.
இறுதியில், வசந்தம், நிஜமாகவே வந்துவிட்டது.
பல பல ஆண் ஓரின்தோமைமஸ்கள், இந்த ஆண்டின்
மிக முக்கியமான தருணத்திற்காக தயார் செய்துகொண்டிருக்கின்றன.
நெருப்புக்கோழிகளைப் போல காணப்படும் இந்த வினோதமான டைனோசர்கள் இந்த தீவுகளின் பாதுகாப்பில்,
ஆழமில்லாத குழிகளைத் தோண்டி, கூடுகட்டுவதன் முதல் கட்டத்தைத் துவங்குகின்றன.
பெண் விலங்குகள் வரும்போது,
மிகச் சிறப்பாக கூடுகளைக் கட்டியுள்ள ஆண் விலங்குகளையே, இனசேர்க்கைக்கு தேர்வு செய்கின்றன.
ஏற்கனவே இடப்பற்றாக்குறை உள்ளதை, தாமதமாக வந்த விலங்குகள் நன்கு உணர்கின்றன.
தீவுகளின் விளிம்பில் தான் இடம் எஞ்சியுள்ளது.
கூடுகட்டுவதற்கு இடத்தைத் தேர்வு செய்வது, முதல் படி மட்டுமே.
அதன் பின் முட்டைகள் இட்டப்பிறகு,
அவற்றை தாவரக்கிளைகளைக் கொண்டு சீரான வெப்ப நிலையில் பாதுகாக்க வேண்டும்.
போதிய அளவில் கூடுகட்டும் பொருட்களை சேர்ப்பது என்பது எளிதல்ல...
அதனால் தான் சில ஓரின்தோமைமஸ்கள் திருட்டுத்தனமாக அதைச் செய்கின்றன.
தாமதமாக வருவதில் ஒரு சாதகமான விஷயம் என்னவெனில்
அவற்றின் அக்கம்பக்கம் உள்ள விலங்குகள், ஏற்கனவே கஷ்டப்பட்டு அவற்றைச் செய்திருக்கும்.
காவல்காக்கப்படாத கூடு, எப்போதுமே பிறர் கவனத்தை ஈர்க்கும்.
இது போன்ற கூட்டு வசிப்பில், திருட்டுத்தனம் மிக சாதாரணம் தான்
அதனால், அந்த தீவுகளில் காணப்படும் கூடுகளில், சில பொருட்கள்,
எப்போதும் வேறு ஏதோ ஒரு கூட்டின் பாகமாக இருந்திருக்கும்.
ஆனால் களவு ஆபத்தானது.
கையும் களவுமாக பிடிபட்டது.
இரண்டு ஹட்ரோசோர்கள் அந்த பக்கம் வருகின்றன.
அவை அந்த இலையுடன் கூடிய கிளைகளை உண்ணும்.
எனவே, தன் சொத்தை பாதுகாக்கும் திறன் தேவைப்படுகிறது.
சிறப்பாக கூடுகட்டும் திறன்களை வளர்த்துக்கொள்ள பல வருடங்கள் ஆகலாம்.
ஆனால் வெற்றி என்பது அனுபவத்தை மட்டுமே சாரந்தது அல்ல.
கூட்டம் அதிகமுள்ள வசிப்பிடங்களில், பாதிப்பிற்குள்ளாகும் இன்னொன்றும் உண்டு.
இந்த ஆற்றின் தீவுகள், ஓரின்தோமைமஸ் முட்டைகளுக்கும், அதன் பின் வரும் குஞ்சுகளுக்கும்,
அடைக்கலம் தருகின்றன.
இன்னும் வடக்கே போகும்போது, வெப்ப நிலை இன்னும் குறைவாகவும், கடும் சூழல்களும் நிலவும்.
இருப்பினும், குறிப்பாக ஒரு இடத்தை தங்களுக்குச் சாதகமாக்கிக் கொள்ள, அந்த இடத்தைத் தேடி தான்
இந்த மகத்தான தலை அலங்காரமுள்ள ஹட்ரோசோர்கள் போகின்றன.
விசேஷமாக ஒன்று அந்த இடத்தில் உள்ளது.
இந்த டைனோசர்களின் நீண்ட கழுத்துகள், ம்கவும் அழகாக காட்சியளிக்கின்றன
அதோடு, அவற்றிக்கான பெயரையும் வாங்கித் தருகின்றன.
ஓலோரோடைட்டன், "இராட்சத அன்னம்."
காலியாக உள்ள தலை அலங்கார கொண்டைகளால் அவற்றின் அழைப்பொலிகள், பெருக்கப்படுகின்றன.
அவை உலகிலேயே மிக அதிகமான எரிமலைகள் உள்ள நிலவுருவங்களை நோக்கிப் போகின்றன.
அது மிக ஆபத்தான, மற்றும் விரோதமான நிலப்பரப்பு.
ஆனால், இந்த ஓலோரோடைட்டன்கள் வருடாவருடம் அங்கே வருகின்றன...
ஏனெனில் அங்குள்ள எரிமலைகள், நிலத்தை நல்ல வெப்பமுள்ளதாக ஆக்குகிறது.
எனவே, அவை இங்கு தான் தங்கள் கூடுகளை அமைக்கின்றன.
சூடான எரிமலை மண், அவற்றின் முட்டைகளுக்கு இயல்பாகவே அடை காக்கும் தன்மையை கொண்டது.
அந்த மந்தை அங்கு வந்த சில வாரங்களுக்குள்ளேயே, அந்த முட்டைகள் பொறித்து குஞ்சுகள் வருகின்றன.
ஹட்ரோசோர்கள், தங்கள் குஞ்சுகளை அக்கறையுடன் காப்பாற்றுகின்றன.
வாய்நிறைய தாவரங்களை கொண்டு வந்து குஞ்சுகள் உண்ணக் கொடுக்கின்றன.
ஒவ்வொரு கூடும் சுமார் 20 குஞ்சுகளைக் கொண்டதாக இருக்கும்.
குறுகிய காலமானாலும், நிறைத்து உணவைக் கொடுக்கும் கோடையில் அந்த குஞ்சுகள் வந்துள்ளன.
பல வாரங்களாக சூரியன் மறையவே மறையாமல் இருப்பது,
குதிரைவால் தாவரத்தை அதி வேகமாகவும்,
விலங்கு மந்தைகள் உண்ண போதுமான அளவிலும், வளரச்செய்கின்றன.
பசுமையான பயிர்களைவிட, இந்த தாவரங்களில் அதிக சத்துகள் நிறைந்திருக்கின்றன.
அதோடு, இந்த நீண்ட கோடை நாட்களில், ஹட்ரோசோர் குட்டிகள் வேகமாக வளர்கின்றன.
முதல் வருடத்திலேயே, அவை முதிர்ந்த விலங்களின் உயரத்தில் பாதியை எட்டிவிடுகின்றன.
இந்த சமயத்தில், இந்த ஈர எரிமலை நிலப்பரப்புகள் தான்
பூமியிலேயே அதிக விளைச்சலைக் கொடுக்கும் இடங்கள்.
அது நீருக்கு மேலே...
மற்றும் கீழேயும் பொருந்தும்.
எனினும், இந்த விளையும் தன்மையே ஹட்ரோசோர்களுக்கு பிரச்சினைகளை உருவாக்குகிறது.
வெதுவெதுப்பான, ஆழமற்ற குட்டைகள் தான் கொசுக்களுக்கு அற்புதமான
இனப்பெருக்கப் பரப்பு.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்த சொர்க்கம், உயிருள்ள நரகமாக மாறுகிறது.
ஹட்ரோசோர்களுக்கு மிக மெல்லிய தோல் உள்ளது,
அதனால், இந்த இரத்தத்தைக் குடிக்கும் பூச்சிகளிடமிருந்து, அவற்றிற்கு பாதுகாப்பே இல்லை.
இடைவிடாத தொந்தரவு, அதை உண்ண விடுவதில்லை,
அதனால் மிகவும் மெலிந்துவிடுகின்றன.
மேலும், உயிருக்கு ஆபத்தாகும் அளவில் குட்டிகள், தங்கள் இரத்தத்தை இழக்கலாம்.
இறுதியாக, இந்த பிடுங்கலிலிருந்து தப்பிக்க, அந்த மந்தை வேறு இடத்திற்கு மாற வேண்டியுள்ளது.
குட்டிகளால் ஈடுகொடுக்க முடியவில்லை எனில், தாய் அவற்றை கைவிடுகின்றன.
அவை மேல் மட்டத்திற்கு போகப்போக, அங்கு வீசும் பலமான காற்று, சற்றே இதமாக இருக்கிறது.
ஆனால், அது அவ்வளவு தூரம் நடந்தால் மட்டுமே சாத்தியமாகும்.
நூற்றுக்கணக்கான ஹட்ரோசோர் குட்டிகள் பிறந்தாலும், பத்து சதவிகிதம் தான் முதல் வருடத்தை கடக்கின்றன.
எனினும், அப்படி கடந்து வாழ்பவற்றிற்கு, முதிர்ந்த வயதை எட்டும் வாய்ப்புகள் அதிகம் உள்ளன.
இந்த எரிமலை பள்ளத்தாக்கில் கூடுகட்டுவதால்,
அந்த பெற்றோர்கள் தங்கள் குட்டிகளுக்கு வாழ்க்கையில் ஒரு சிறந்த துவக்கத்தைத் தருகின்றன.
குறுகிய மற்றும் மிதமான துருவப் பிரதேசத்தின் கோடைகாலம் நிறைந்த உணவைத் தருவதாக இருப்பினும்,
அது பல அபாயங்களையும் உடன் தருகிறது.
சூடான காற்று மேல் எழுந்து, மின்சார வயப்படுகிறது.
அது அடிக்கடி, மிக அதிர்ச்சி தரும் இடி மின்னல்களைக் கொண்ட புயல்கைளை உருவாக்குகிறது.
அமெரிக்காவின் வடப்பகுதியில்,
இடைவிடாத சூரிய ஒளியால் தழைத்து வளர்ந்த தாவரங்கள் எல்லாம்
இப்போது சுள்ளிக்கட்டைகளாக உலர்ந்து கிடக்கின்றன.
பெரும்பாலான விலங்குகள் இந்த தீயிலிருந்து தப்பித்து ஓடுகின்றன.
ஆனால் சில விலங்குகளுக்கோ, இந்த நாசம், பல வாய்ப்புகளை உருவாக்குகின்றது.
டுரூவோடோன்டிட் எனும் இந்த ஆறு-அடி-நீள டைனோசர்,
தெரோபாட் பிரிவின் சிறிய உறுப்பினர்களின் ஒரு பிரிவு.
புகை மண்டலத்திலும் தெளிவாக பார்க்கும் படியாக, அதன் பெரிய கண்களில் கூர்மையான பார்வை உள்ளது.
அதோடு, அதன் உடல் அளவு உள்ள விலங்குகளை ஒப்பிடும்போது, இதன் மூளை தான் பெரிதாக இருக்கும்.
ஆர்க்டிக் பகுதியில் புத்தியுள்ள, சூழலுக்கு ஏற்றபடி மாறக்கூடய வெற்றிகரமான வேட்டை விலங்கு இது தான்.
காட்டுத் தீயின் விளிம்பில்,
நெருப்பிலிருந்து தப்பியோடும் விலங்களுகளை இரையாக பிடித்துண்ண, டுரூவோடோன்டிட்கள் குழுமுகின்றன.
அந்த காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த இந்த சாமர்த்தியமான ஆர்க்டிக் வேட்டை விலங்கிற்கு,
நெருப்பை பரப்பும் எதுவும், இன்னும் அதிக அளவு வாய்ப்புகளைக் கொடுப்பதாக அமைந்தது.
வெற்றி.
அந்த குறுகிய கோடைகாலமும் முடிவுக்கு வர,
கோடைக்கால காட்டுத்தீயை மீறி பிழைத்த வனம், நிறம் மாறத் தொடங்குகிறது.
பல மாத இருட்டு நிலவும் முன், இலையுதிர் காலத்தின் இறுதிச் செழுமை இது.
அன்டார்க்டிக்கில், கோடைகலத்திலும் கூட, அதிக உயரமுள்ள
மலைகளைப் பனி தொற்றிக் கொள்கிறது.
ஆனால் இப்போது, வெப்ப நிலை குறைந்து, நாட்பொழுது குறுகிவரும் நேரத்தில்,
துருவ பிரதேசங்களில் மீண்டும் குளிர் காலம் பரவி வருகிறது.
விலங்குகள் அதை எதிர்கொள்ள தயாராக வேண்டும்.
தெற்கு அரைக்கோளத்தில் மட்டுமே காணப்படும் வேறு குறிப்பிட்ட டைனோசர்கள் உள்ளன.
இவை மூன்றும், சிறிய வகை செடிகளை உண்ணும் இளம் அன்டார்க்டோபெல்டா வகை டைனோசர்கள்.
உலகில் இவை தான் மிக அதிக முட்களை உடைய விலங்குகளும் கூட.
இருந்தாலும், குட்டி விலங்குகள் சேர்ந்து இருப்பதே பாதுகாப்பு.
இந்த தூரத்து தென்பகுதியில்,
அவை உணவிற்காக நம்பியிருக்கும் செடிகள் பல மாதங்கள் வளருவதேயில்லை.
குளிர் காலம் நெருங்கி வரும்போது, குட்டிகள் ஓய்வெடுப்பதிலேயே அதிக நேரத்தை செலவழிக்கின்றன.
ஒன்றாக சேர்ந்து அடைக்கலம் புகும்போது, வெப்பத்தையும், அதனால் ஆற்றலையும் சேமிக்க முடியும்.
முன்னங்கால்களில் உள்ள பலத்தினால், அவை இந்த குளிர் கால வசிப்பிடத்தை பெரிதாக்க முடியும்.
ஆனால் ஒவ்வொரு முறை அவை திரும்பி வரும்போதும், சற்று வளர்ந்திருக்கின்றன.
அவற்றின் குகை சற்றே சிறிதாகத் தோன்றுகிறது,
அப்போது சகோதரத்துவம் எல்லாம் கொஞ்சம் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுகிறது.
வளர்ந்து வரும் ஒவ்வொரு விலங்கிற்கும் இது மிக அழுத்தமான தருணம்.
இது தான் அவை பிரிந்து, தங்கள் முதல் அடிகளை வைத்து
தங்களுக்கென தனி வட்டாரத்தை நிலைநாட்டும் தருணம்.
மீண்டும் மந்தை மந்தைகளாக ஹட்ரோசோர்கள் இடம் மாறுகின்றன.
இங்கு உணவு குறைந்துவிட்டதால், இந்த பெரும் தாவர உண்ணிகள், மீண்டும்
வெதுவெதுப்பான நிலபரப்பிற்கு உணவைத் தேடி போகின்றன...
மற்ற விலங்குகள் துருவ பிரதேசங்களின் உறைபனி குளிர் காலத்தை கடக்க, விட்டுச் செல்கின்றன.
பொருத்தமான வசிப்பிடங்களைத் தேடும்போது
விலங்குகள் தங்கள் பிறப்பிடங்களை விட்டு வெகு தூரம் செல்லக்கூடும்.
அந்த தேடலில் பல விலங்குகள் உயிர் பிழைப்பதில்லை.
ஒரு நல்ல வட்டாரம் என்பது, நிழல் கிடைக்கும் ஒரு இடம் இருக்க வேண்டும்.
அது ஒரு குகையாக இருக்கலாம்.
கடும் குளிர் நிலவும் மாதங்களிலும்,
பெரும்பாலும் குகைகளில் வெப்ப நிலை மாறுவதில்லை.
ஆனால் இந்த குகையைப் பார்த்து ஈர்க்கப்பட்டது இந்த விலங்கு மட்டுமில்லை.
இந்த குகை ஒளியுடன் மிளிர்கிறது.
கொசு போன்ற சிறிய பூச்சிகளின் லார்வாவிலிருந்து தான், இந்த மினுமினுப்பு வருகிறது,
இரையை ஈர்ப்பதற்காக அவை இந்த ஒளியை உருவாக்குகின்றன.
மோசமான கடும் குளிரிலிருந்து தப்பிக்க
அன்டார்க்டோபெல்டாவிற்கு இதுவே மிகப் பொருத்தமான இடம்.
இந்த வாழும் நட்சத்திரங்களுக்கு கீழே அது பாதுகாப்பாக இருக்கும்...
அதற்குள் வெளியே, பனி கொட்ட ஆரம்பிக்கிறது.
கடும் குளிர் உள்ள மாதங்களில் ஆர்க்டிக்கின் மேலே, தூரத்தில் உள்ள வட தேசமானது
உறைந்து போய், ஒரு அற்புத உலகமாக காட்சியளிக்கும்.
எல்லா டைனோசர்களுமே இடம் பெயருவதோ அல்லது நிழல் தேடுவதோ இல்லை.
அவற்றில் மிகப்பெரியவற்றிற்கு, கடும் குளிரைத் தாங்கும் வலிமை உள்ளது.
பாக்கிரைனோசரஸ்.
இரண்டு-டன் எடையுள்ள, தாவர உண்ணிகளான இவை, அலங்காரமான தலைக் கொம்புகளுடன் இருப்பவை.
அவை காட்டிற்குள் தஞ்சம் புகுந்து,
உறங்கும் மரங்களின் கடைசி இலைகளை பிய்த்தெடுத்து
விழுந்து கிடக்கும் கனிகளுக்காக ஃபெர்ன்களை வேறோடு எட்டுத்து தேடுபவை.
இலையுதிர் கால இனச்சேர்க்கை நேரம் முடிந்துவிட்டது,
இருப்பினும் ஆதிக்கமில்லாத ஆண் விலங்குகள் சமூக வழிவரிசையில் தங்கள் நிலையை உயர்த்த முயல்கின்றன.
ஆனால் யார் அதிகாரத்தில் இருப்பது என்று இரண்டிற்கும் நினைவில்லை போலும்.
வயதில் முதிர்ந்த காளை இன்னும் அச்சுறுத்தும் பலத்துடன் உள்ளது
அதை எதிர்ப்பது அத்தனை எளிதான சவால் அல்ல.
சண்டையிடும் காளைகளுக்கு உண்ணவோ, ஓய்வு பெறவோ நேரம் இருப்பதில்லை.
உணவு குறைவாக இருப்பதால், இப்போது தங்கள் வலிமையை மீண்டும் பெறுவது கடினம்,
அதோடு காயங்கள் எளிதில் ஆறுவதில்லை.
விஷயங்களை இன்னும் மோசமாக்குவது போல்...
ஆர்க்டிக்கின் மிக வலிமையான வேட்டை விலங்கு எப்போதும் இரையைத் தேடி அலைகிறது.
நனூக்சாரஸ்.
டி. ரெக்ஸின் சிறிய தம்பியான இது,
இருந்தாலும் ஒரு பாக்கிரைனோசரை எதிர்கொள்ளும் அளவிற்கு பெரியது.
இந்த பழம்பெரும் எதிரிகளுக்கு, இந்த சுற்றுச்சூழலில்,
இந்து சண்டையானது, எதிர்பாராத தாக்குதலினால் வெல்லப்படுவதில்லை, சாமர்த்தியம் மட்டுமே வெல்லும்.
மரங்களுக்கு நடுவே, இந்த மந்தை ஒன்றாக நிற்பது கடினம்.
தனி விலங்குகளை எளிதாக தனிமைப்படுத்தலாம்.
நடுக்கத்துடன் அந்த மந்தை, சாமர்த்தியமாக திறந்த வெளியிற்கு திரும்பி விடுகின்றன.
அந்த நனூக்சாரஸ்களும் பின் தொடர்கின்றன.
அந்த திறந்த வெளியில், அந்த மந்தையின் விலங்குகள் நெருங்கி வந்து
கவசமிட்ட தலைகளையும், தசைகளையும் கொண்ட, உடைக்க முடியாத ஒரு சுவரை எழுப்ப முடியும்.
பனிப்புயல் இன்னும் தீவிரமடைகிறது.
மிகவும் அழுத்தமான ஒரு சூழ்நிலை.
இது போன்ற எதிர்ப்புகள் பல நாட்கள் வரை நீடிக்கலாம்.
எல்லாம் சேர்ந்து உள்ள வரை அந்த மந்தை பாதுகாப்பாக இருக்கும்.
ஆனால், நானூக்சார்கள் காத்திருக்கின்றன...
அவ்வப்போது பலவீனத்தையும் பரிசோதிக்கின்றன.
பனிப்புயல் ஒரு தற்காலிக அமைதியை கொண்டு வருகிறது.
ஆனால் அது முடிந்தவுடன், சண்டை மீண்டும் தொடர்கிறது.
இது தைரியத்தை பரிசோதிப்பதாகும்,
ஒரே ஒரு விலங்கு அணியை விட்டு விலகினால் போதும்...
விரைவில் பீதி பரவிவிடுகிறது.
மந்தை ஓட்டமெடுப்பதால், இந்த வேட்டை விலங்குகளுக்கு ஒரு வாய்ப்பு உள்ளது.
வேட்டை இப்படி தொடர்கிறது,
ஒரு களைப்படையும் காளை மற்ற விலங்குகளுடன் ஈடுகொடுக்க முடியாத வரை.
தன்னை தாக்கும் விலங்குகளை திரும்பி நின்று எதிர்கொள்வது தான் அதனால் செய்ய முடிந்தது.
ஒரு பாக்கிரைனோசர் சண்டையில் தோற்றது.
ஆனால் இந்த போர், குளிர் காலம் முழுவதும் தொடரும்.
இங்குள்ள விலங்குகள், மீண்டும் சூரியன் வந்து, இந்த அற்புதமான விலங்குகளுக்கு ஆசுவாசம் தரும் வரை,
இவை, இப்போது பல மாதங்கள் நீடிக்கும் முழு இருட்டை சமாளித்தாக வேண்டும்
இந்த உறைபனி உலகத்தில்.
Prehistoric Planetல் அடுத்து வருவது,
வரலாற்றிற்கு முந்தைய காடுகளில் சுற்றிப் பிணைந்திருக்கும் மரங்களின் நடுவே
ஒரு ஒட்டகச்சுவிங்கியின் அளவு உள்ள ராட்சஸ பறக்கும் விலங்கு ஒன்று, இரையை வேட்டையாடுகிறது.
இந்த பசுமையான கிரகத்தின் திரைக்குக் கீழே,
டைனோசர்கள் தூக்குதல், காட்சியளித்தல், மற்றும் ஆழ் பூமிக்குள் பயணம், என பலவும் செய்கின்றன.
இந்த கதைகளுக்குப் பின்னால் உள்ள விஞ்ஞானத்தை அறிய,
உடனே, Prehistoric Planet இணையதளத்தை அணுகவும்.
தமிழாக்கம் அகிலா குமார்