1
00:00:11,678 --> 00:00:15,933
(พิธีกร)
(เดวิด แอทเทนโบโรห์)

2
00:00:16,517 --> 00:00:21,563
แน่นอนว่าหนึ่งในสัตว์มหัศจรรย์ที่สุด
ซึ่งเคยเดินบนผืนโลก

3
00:00:22,105 --> 00:00:26,318
และหนึ่งในตัวที่โด่งดังที่สุดคือ
ไดโนเสาร์พันธุ์หนึ่ง

4
00:00:27,361 --> 00:00:29,613
ไทรันโนซอรัส เร็กซ์

5
00:00:30,656 --> 00:00:35,202
สัตว์ซึ่งจุดประกายจินตนาการให้เราทุกคน

6
00:00:35,285 --> 00:00:38,247
มันเป็นสัตว์แบบไหนกัน

7
00:00:38,330 --> 00:00:41,542
หน้าตาของมันเป็นอย่างไร มันใช้ชีวิตอย่างไร

8
00:00:41,625 --> 00:00:45,587
ตอนนี้ งานวิจัยค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์
สามารถตอบคำถามนั้นได้แล้ว

9
00:00:45,671 --> 00:00:47,923
และไม่เพียงแต่ตอบคำถามเรื่องที. เร็กซ์

10
00:00:48,006 --> 00:00:51,343
แต่รวมไปถึงสัตว์สายพันธุ์อื่นๆ
ซึ่งอยู่ร่วมโลกในยุคเดียวกับมัน

11
00:00:51,426 --> 00:00:58,016
และเทคโนโลยีในการสร้างภาพล้ำสมัย
ช่วยให้เราคืนชีวิตให้ทุกสิ่งได้

12
00:01:01,937 --> 00:01:05,858
ดาวโลกของเรา เมื่อ 66 ล้านปีก่อน

13
00:01:13,949 --> 00:01:17,494
ท้องฟ้าเต็มไปด้วยยักษ์บินได้

14
00:01:20,038 --> 00:01:24,084
ในทะเลก็มีสัตว์เลื้อยคลานมหึมา
คอยลาดตระเวนห้วงทะเลลึก

15
00:01:26,128 --> 00:01:29,256
บนแผ่นดิน ไดโนเสาร์ทุกสายพันธุ์

16
00:01:30,465 --> 00:01:33,218
ต่างกำลังดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด

17
00:01:39,391 --> 00:01:45,689
ตอนนี้เรามีความรู้เพิ่มขึ้นมาก
เกี่ยวกับโลกซึ่งครองโดยไดโนเสาร์

18
00:01:49,651 --> 00:01:52,196
และนี่คือเรื่องราวเหล่านั้น

19
00:02:05,042 --> 00:02:09,253
(ชายฝั่ง)

20
00:02:09,338 --> 00:02:12,841
ชายฝั่งทางใต้ของทะเลสาบขนาดยักษ์

21
00:02:12,925 --> 00:02:14,927
ที่แยกทวีปอเมริกาเหนือเป็นสองฝั่ง

22
00:02:23,268 --> 00:02:27,064
และรอยเท้าของสุดยอดนักล่าบนบก

23
00:02:32,569 --> 00:02:36,490
ไทรันโนซอรัส เร็กซ์ตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำเล่น

24
00:02:39,826 --> 00:02:43,121
กระดูกกลวงที่มีอากาศอยู่ในนั้น
พร้อมกับขาหลังทรงพลัง

25
00:02:43,205 --> 00:02:46,375
ทำให้ที. เร็กซ์ว่ายน้ำได้เก่งมาก

26
00:02:52,381 --> 00:02:58,595
นี่เป็นตัวผู้เต็มวัยพร้อมกับครอบครัววัยใส

27
00:03:02,224 --> 00:03:06,436
ลูกๆ เพิ่งจะโตพอที่จะเดินทางกับมัน

28
00:03:06,937 --> 00:03:10,941
สู่หนึ่งในเกาะมากมายที่เรียงรายตามชายฝั่ง

29
00:03:34,423 --> 00:03:38,802
ถึงจะเป็นการว่ายข้ามฝั่งแค่ใกล้ๆ
แต่ก็ยังเป็นการเดินทางอันตราย

30
00:03:44,266 --> 00:03:45,684
โมซาซอร์

31
00:03:45,767 --> 00:03:49,938
ไดโนเสาร์น้ำขนาดยักษ์
ซึ่งใหญ่กว่าไทรันโนซอร์ถึงสองเท่า

32
00:03:50,022 --> 00:03:52,441
หนักมากกว่า 15 ตัน

33
00:04:03,118 --> 00:04:05,579
มันคือนักล่าตัวใหญ่ที่สุดในโลกนี้

34
00:04:13,754 --> 00:04:16,964
ปกติแล้วเมนูอาหารของโมซาซอร์จะมีแค่เต่า

35
00:04:19,301 --> 00:04:23,514
แต่ไดโนเสาร์ฝูงนี้ก็ดูเป็นของว่างที่น่ากิน

36
00:04:33,857 --> 00:04:36,527
ที. เร็กซ์ที่โตแล้ว แม้จะอยู่ในน้ำ

37
00:04:36,610 --> 00:04:39,279
แต่ก็ยังต่อสู้ป้องกันตัวเองได้ดี

38
00:04:43,784 --> 00:04:45,869
แต่พวกเด็กๆ ต้องอยู่ใกล้พ่อเข้าไว้

39
00:05:30,330 --> 00:05:33,959
ไทรันโนซอรัส เร็กซ์
มักจะเสียลูกอย่างน้อยสองในสาม

40
00:05:34,042 --> 00:05:38,172
จากที่ฟักออกจากไข่ประมาณ 15 ตัว
ในช่วงเวลาปีแรกของชีวิตลูก

41
00:05:45,554 --> 00:05:48,182
ตอนนี้เหลือแค่สี่ตัวแล้ว

42
00:05:57,733 --> 00:06:01,153
เกาะนี้ให้ทั้งความปลอดภัยและอาหารอุดมสมบูรณ์

43
00:06:02,070 --> 00:06:05,782
เต่าโบราณยักษ์ขนาดสองตันขึ้นมาวางไข่ที่นี่

44
00:06:10,120 --> 00:06:12,789
แต่ตัวนี้ต่างหากที่ทำให้พวกมันว่ายมาแต่ต้น

45
00:06:17,211 --> 00:06:21,131
มันตายไปแล้ว
และเจ้าไทรันโนซอรัสก็ได้กลิ่นศพที่เริ่มเน่า

46
00:06:32,976 --> 00:06:35,395
ถ้าเพียงแต่จะพลิกกัดท้องเต่าได้

47
00:06:35,479 --> 00:06:39,066
จะได้เนื้อสัตว์กินได้ง่ายๆ กว่า 900 กิโล

48
00:06:54,748 --> 00:06:58,544
ที. เร็กซ์มีขากรรไกรทรงพลังที่สุด
ในโลกธรรมชาติ

49
00:07:00,671 --> 00:07:04,466
แรงกัดแต่ละครั้งหนักมากกว่าห้าตัน

50
00:07:06,426 --> 00:07:11,974
ลูกๆ ก็อยากขอชิมบ้าง แต่พ่อยังไม่ยอมแบ่ง

51
00:07:12,558 --> 00:07:15,477
ถึงเวลาที่ไดโนเสาร์วัยใสจะต้องหัดล่าเอง

52
00:07:18,063 --> 00:07:21,108
แต่ที่หาดนี้ก็ดูไม่ค่อยมีอะไรให้กิน

53
00:07:27,531 --> 00:07:31,910
แต่ยิ่งใกล้ค่ำ สถานการณ์ก็เริ่มเปลี่ยน

54
00:07:38,000 --> 00:07:43,463
ลูกเต่าเริ่มฟักจากไข่ในทราย
และกำลังรีบคลานเดียะไปลงทะเล

55
00:07:55,225 --> 00:07:59,229
ที. เร็กซ์วัยใสเหล่านี้ถูกพามายังจุดที่
พวกมันจะฝึกทักษะได้ดีที่สุด

56
00:08:06,069 --> 00:08:10,073
เต่าที่เพิ่งออกจากไข่มีขนาดเหมาะที่สุด
ให้มือใหม่ได้หัดล่า

57
00:08:18,999 --> 00:08:22,961
นักล่าทุกตัวก็ควรจะมีความอยากรู้อยากเห็น

58
00:08:39,977 --> 00:08:42,397
แต่ยังต้องเรียนอีกมากนะหนู

59
00:08:55,619 --> 00:09:00,332
และที่นี่มีอาหารมากพอ
ที่จะให้ทั้งพ่อและลูกๆ ได้อิ่มกัน

60
00:09:09,633 --> 00:09:11,260
และถ้าลองวิธีไหนก็ไม่สำเร็จ

61
00:09:11,343 --> 00:09:14,721
ก็ยังมีมื้อค่ำของคนอื่นให้ขโมยกินได้เสมอ

62
00:09:35,742 --> 00:09:37,035
ทั่วทั้งโลก

63
00:09:37,119 --> 00:09:43,125
ทะเลชายฝั่งน้ำตื้นปกคลุมพื้นที่ทั้งหมด
กว่า 40 ล้านตารางกิโลเมตร

64
00:09:43,208 --> 00:09:46,128
พื้นที่ใหญ่กว่าทวีปที่ใหญ่ที่สุดมากทีเดียว

65
00:09:48,172 --> 00:09:50,966
เมื่อเอาขนาดมารวมกับความอุดมสมบูรณ์ในน้ำ

66
00:09:51,049 --> 00:09:53,677
ทำให้ที่นั่นเป็นแหล่งอาศัยที่สำคัญมาก

67
00:09:59,892 --> 00:10:02,102
ที่ใดก็ตามซึ่งแผ่นดินมาบรรจบกับทะเล

68
00:10:02,186 --> 00:10:06,607
จะมีสารอาหารผุดขึ้นจากทะเลลึก
เป็นเชื้อเพลิงหล่อเลี้ยงชีวิตต่างๆ นานา

69
00:10:09,359 --> 00:10:12,654
อาหารจะอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ
ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ

70
00:10:12,738 --> 00:10:16,742
ซึ่งปลาเล็กฝูงมหึมาจะว่ายใกล้ฝั่ง

71
00:10:26,627 --> 00:10:32,341
สัตว์ชนิดหนึ่งจะรุ่งเรืองในที่แบบนั้น
จนกระทั่งมารวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่

72
00:10:37,513 --> 00:10:40,557
สัตว์เลื้อยคลานบินได้ เทอโรซอร์

73
00:10:41,475 --> 00:10:46,355
ณ ชายหาดแอฟริกาเหนือแห่งนี้
มีเทอโรซอร์อยู่กันถึงเจ็ดสปีชีส์

74
00:10:49,149 --> 00:10:53,737
พวกมันจะมาหากิน มาพัก
และเลี้ยงลูกให้เติบโต

75
00:10:56,615 --> 00:11:00,410
เทธีเดรโกปรับตัว
เข้ากับการอยู่บนพื้นดินได้นานๆ

76
00:11:00,494 --> 00:11:04,706
และไม่เพียงแต่ทำรังบนหาด
แต่อยู่คุ้มครองลูกต่อด้วย

77
00:11:09,962 --> 00:11:12,923
และพวกเด็กๆ ก็ต้องการการคุ้มครองจริงๆ

78
00:11:17,511 --> 00:11:20,556
จะงอยปากคมกริบของฟอสปาโตเดรโก

79
00:11:28,063 --> 00:11:31,859
นักล่าสูง 2.75 เมตร
ที่เดินตรวจตราไปทั่วบริเวณฝูงสัตว์

80
00:11:31,942 --> 00:11:35,529
คอยหาโอกาสที่จะกินตัวอ่อนที่ไม่มีใครคอยดูแล

81
00:11:41,743 --> 00:11:45,914
แต่เทอโรซอร์บางชนิด
ไม่อาจปรับตัวมาอยู่บนพื้นดินได้ดีขนาดนั้น

82
00:11:45,998 --> 00:11:49,459
พวกมันจะมีกลยุทธ์การทำรังต่างจากพันธุ์อื่น

83
00:11:52,421 --> 00:11:56,592
มันจะทำรังในจุดที่พวกนักล่าจะไม่ค่อยสนใจ

84
00:11:57,968 --> 00:12:00,846
หน้าผาโดดแบบนี้เป็นที่เหมาะที่สุด

85
00:12:03,432 --> 00:12:07,644
ไข่เทอโรซอร์หุ้มด้วยหนังชื้น
และมักจะแห้งเกินไปได้ง่ายๆ

86
00:12:07,728 --> 00:12:09,938
ตอนทำรังจึงต้องหาอะไรคลุมไว้เสมอ

87
00:12:11,648 --> 00:12:15,861
ใต้กองสาหร่ายนี้ มีเจ้าตัวน้อยกำลังจะตื่นสู่โลก

88
00:12:22,159 --> 00:12:25,829
เจ้าอัลซิโอนีจิ๋วเพิ่งฟักจากไข่
ขนาดตัวสูงเพียงไม่กี่เซนติเมตร

89
00:12:25,913 --> 00:12:28,207
และน้ำหนักไม่เกิน 60 กรัม

90
00:12:34,004 --> 00:12:37,424
แม่ของมันวางไข่ไว้ตั้งแต่ประมาณสองเดือนก่อน

91
00:12:51,522 --> 00:12:54,525
เสียงที่มันเรียกหากัน
ทำให้ออกจากไข่พร้อมๆ กัน

92
00:12:55,567 --> 00:12:58,070
รวมกันเราอยู่

93
00:13:02,574 --> 00:13:05,452
สัญชาตญาณแรกของพวกมันคือ
ต้องปีนขึ้นที่สูง

94
00:13:29,351 --> 00:13:33,272
ตัวอ่อนที่เพิ่งฟักไข่จากรังเป็นร้อยๆ
มารวมตัวกันอยู่ที่ยอดผา

95
00:13:33,355 --> 00:13:35,607
เพื่อจะเตรียมบินครั้งแรกในชีวิต

96
00:13:44,116 --> 00:13:46,368
แต่ปีกของพวกมันยังไม่ได้รูป

97
00:13:47,619 --> 00:13:51,039
กระดูกของข้อนิ้วยาวซึ่งจะ
เป็นโครงของเนื้อเยื่อปีก

98
00:13:51,123 --> 00:13:56,128
ต้องยืดให้ตรงและเข้าล็อกด้วยกันก่อน
แล้วนั่นก็ต้องรอหลายชั่วโมง

99
00:13:59,047 --> 00:14:00,841
แต่พวกมันก็อยู่ตรงนี้ได้ไม่นาน

100
00:14:08,307 --> 00:14:12,227
กระดูกของมันเบามาก เป็นอากาศไปถึง 90%

101
00:14:12,311 --> 00:14:15,772
นั่นทำให้ไม่ต้องพยายามมากมาย
ก็บินได้ง่ายๆ

102
00:14:18,609 --> 00:14:21,653
ถึงอย่างนั้น ก็ยังจำเป็นต้องซ้อมบินก่อน

103
00:14:23,030 --> 00:14:25,991
พวกมันมีโอกาสครั้งเดียวที่จะบินให้ได้

104
00:14:26,074 --> 00:14:28,035
เมื่อถึงเวลาต้องบินจริง

105
00:14:35,626 --> 00:14:39,463
ที่ขอบผาจะทำให้เกิดกระแสลมช้อน
ซึ่งจะช่วยยกตัวไปได้

106
00:14:39,546 --> 00:14:43,675
ดังนั้นการมารวมตัวกันเผชิญสายลมแรงจึงคุ้มค่า

107
00:14:43,759 --> 00:14:45,886
มุ่งหน้าสู่แผ่นดินใหญ่

108
00:14:49,348 --> 00:14:52,559
แต่เหมือนไม่มีตัวไหนพร้อมจะเสี่ยงก่อน

109
00:14:59,650 --> 00:15:04,863
จนกระทั่งในที่สุด
ก็มีวัยรุ่นกล้าเปิดและนำให้ทุกตัวกางปีกบินไป

110
00:15:44,778 --> 00:15:47,447
พวกมันไม่ได้มุ่งหน้าไปยังหาด
ที่มีฝูงตัวอื่นๆ รวมกันอยู่

111
00:15:47,531 --> 00:15:52,035
พวกมันต้องบินไปยังป่าหมอกที่อยู่ไกลออกไป

112
00:16:00,752 --> 00:16:02,212
บาร์บาไรแดชทีลัส

113
00:16:02,921 --> 00:16:06,884
เทอโรซอร์นักล่าทรงพลังซึ่งปกติจับปลากิน

114
00:16:07,676 --> 00:16:10,637
แต่เจ้าตัวน้อยพวกนี้ก็ยั่วยวนใจไม่อาจพลาด

115
00:16:19,813 --> 00:16:24,902
วิธีหนึ่งที่จะเลี่ยงผู้ล่าได้
คือแค่พับปีกพุ่งตัวลงมาจากฟ้า

116
00:16:32,034 --> 00:16:35,996
แต่ยิ่งบินต่ำ กว่าจะไปถึงป่าจะยิ่งยาก

117
00:17:13,116 --> 00:17:15,368
การตกลงมาที่หาดวางไข่

118
00:17:15,452 --> 00:17:18,497
ไม่ใช่ที่ซึ่งลูกเทอโรซอร์เพิ่งฟักไข่ควรอยู่ลำพัง

119
00:17:42,771 --> 00:17:46,608
ผู้โชคดีที่รอดชีวิตจากเทอโรซอร์เพิ่งฟักกลุ่มแรก…

120
00:17:49,152 --> 00:17:51,446
ยังมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ถูกต้อง

121
00:18:10,465 --> 00:18:11,717
ถึงที่พักปลอดภัยเสียที

122
00:18:14,553 --> 00:18:18,932
ในจำนวนตัวอ่อนที่บินออกมาจากหน้าผา
มีจำนวนน้อยมากที่มาได้ไกลถึงขนาดนี้

123
00:18:21,810 --> 00:18:22,978
แต่สำหรับพวกมัน

124
00:18:23,061 --> 00:18:28,275
ป่านี้จะมอบความคุ้มครองและอาหารทุกอย่าง
ที่เทอโรซอร์วัยใสจะต้องการ

125
00:18:30,986 --> 00:18:34,406
ในอีกห้าปีข้างหน้า ที่นี่จะเป็นบ้านของมัน

126
00:18:35,616 --> 00:18:38,911
จากนั้นมันจะตัวโตพอ
จะไปรวมฝูงกับพวกตัวเต็มวัย

127
00:18:38,994 --> 00:18:41,872
และจับปลาในมหาสมุทรกว้างไกล

128
00:18:52,424 --> 00:18:57,179
สัตว์น้ำบางชนิดที่ใช้เวลาทั้งชีวิตหาปลาในทะเล

129
00:18:57,262 --> 00:19:01,683
ก็ต้องแวะเข้ามาชายฝั่งบ้างเป็นครั้งคราว
เพื่อจุดประสงค์เฉพาะกิจ

130
00:19:03,477 --> 00:19:07,648
ในน่านน้ำของทวีปซีแลนเดียซึ่งจมไปแล้ว

131
00:19:07,731 --> 00:19:10,234
การเดินทางยาวนานกำลังจะจบลง

132
00:19:11,401 --> 00:19:13,737
เจ้าพวกนี้คือทัวแรงกิซอร์

133
00:19:13,820 --> 00:19:17,658
สัตว์เลื้อยคลานน้ำขนาดยักษ์
ลำตัวยาวเกือบ 10 เมตร

134
00:19:24,873 --> 00:19:29,378
เจ้าตัวเมียนี้มีลูกน้อยอายุประมาณหกเดือนมาด้วย

135
00:19:34,258 --> 00:19:38,220
อย่างมาก มันจะมีลูกได้ครั้งละตัวเดียว
ทุกๆ ประมาณสองปี

136
00:19:38,303 --> 00:19:39,930
ถือเป็นการลงทุนครั้งสำคัญ

137
00:19:40,013 --> 00:19:44,101
และเป็นสิ่งที่ทำให้สายสัมพันธ์
ระหว่างแม่กับลูกอ่อนมีความสำคัญมาก

138
00:19:55,070 --> 00:20:00,075
มันพาลูกน้อยเดินทางไกล
มายังอ่าวแห่งนี้โดยเฉพาะ

139
00:20:12,129 --> 00:20:13,547
แล้วทั้งสองก็ไม่ได้อยู่กันตามลำพัง

140
00:20:14,131 --> 00:20:17,843
ทัวแรงกิซอร์จากทั่วมหาสมุทรแปซิฟิกใต้
จะมารวมตัวกันที่นี่

141
00:20:34,276 --> 00:20:39,990
ตัวผู้ก็มาเหมือนกันเพื่อแสดงตัวหาคู่

142
00:20:46,872 --> 00:20:51,585
แต่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับตัวเมียในตอนนี้
ยังไม่ใช่การหาคู่

143
00:20:56,465 --> 00:21:00,552
อ่าวนี้มีสิ่งซึ่งที่อื่นแทบหาให้ไม่ได้

144
00:21:17,194 --> 00:21:22,157
กรวดหินซึ่งเรียบ แข็ง และกลมเป็นพิเศษ

145
00:21:24,701 --> 00:21:29,289
หินเหล่านี้กร่อนเพราะโดนกระแสในแม่น้ำมา
แต่มันเป็นของหายาก

146
00:21:36,505 --> 00:21:40,008
เว้นแต่ที่นี่ ที่ก้นสระใต้น้ำตกพอดี

147
00:21:40,092 --> 00:21:41,593
จึงมีหินแบบนั้นมากมาย

148
00:21:41,677 --> 00:21:44,179
จนทัวแรงกิซอร์เลือกได้ตามใจ

149
00:21:49,977 --> 00:21:52,271
แล้วพวกมันก็ทำเรื่องน่าสนใจทีเดียว

150
00:21:52,938 --> 00:21:54,273
มันกลืนหินเหล่านั้นเข้าไป

151
00:21:56,149 --> 00:22:01,697
มันจำเป็นต้องใช้หินแทนทั้งอับเฉาถ่วงน้ำหนัก
และเป็นหินในกึ๋น

152
00:22:01,780 --> 00:22:05,576
หินช่วยย่อยซึ่งจะคงอยู่ในท้องพวกมัน

153
00:22:05,659 --> 00:22:07,995
และช่วยบดอาหารที่เคี้ยวไม่ละเอียด

154
00:22:16,295 --> 00:22:17,546
ในชีวิตของตัวลูก

155
00:22:17,629 --> 00:22:21,300
การต้องหัดกลืนหินครั้งแรกไม่ใช่เรื่องง่าย

156
00:22:22,342 --> 00:22:24,386
ต้องใช้การฝึกฝนไม่น้อยทีเดียว

157
00:22:27,347 --> 00:22:32,978
แต่นั่นก็เปิดโอกาสให้ตัวแม่
ไปหาคู่ที่เหมาะสมในหมู่ตัวผู้

158
00:23:13,894 --> 00:23:17,272
ในที่สุด ตัวลูกก็ทำได้สำเร็จ

159
00:23:22,611 --> 00:23:25,155
จากนี้มันจะกลืนหินให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้

160
00:23:25,239 --> 00:23:29,284
และเมื่อโตขึ้น มันจะกลับมากินอีกเรื่อยๆ

161
00:23:35,874 --> 00:23:39,002
ถึงเวลาที่ทั้งครอบครัวจะออกจากชายฝั่ง

162
00:23:39,086 --> 00:23:41,338
มุ่งหน้าออกไปหาอาหารในทะเลแล้ว

163
00:23:41,421 --> 00:23:43,799
สำหรับเจ้าทัวแรงกิซอร์น้อย

164
00:23:43,882 --> 00:23:47,427
นั่นเป็นก้าวสำคัญบนเส้นทางสู่ความเป็นผู้ใหญ่

165
00:23:58,438 --> 00:23:59,731
ทางตอนใต้ของยุโรป

166
00:23:59,815 --> 00:24:02,693
ที่มหาสมุทรแอตแลนติกมาบรรจบกับ
ทะเลเทธีส

167
00:24:02,776 --> 00:24:06,613
น่าจะเป็นจุดที่เกิดสิ่งมีชีวิตชายฝั่ง
ที่หลากหลายที่สุด

168
00:24:08,991 --> 00:24:13,328
ระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นแปลว่า
มีเกาะจมจำนวนมาก

169
00:24:13,412 --> 00:24:16,832
ที่ปกคลุมด้วยฟองน้ำ หอยและปะการัง

170
00:24:26,967 --> 00:24:31,221
ปะการังฉวยโอกาสจากแสงอาทิตย์
ที่ส่องลงมาในแถบน้ำตื้น

171
00:24:31,305 --> 00:24:35,225
และผูกพันธมิตรกับสาหร่ายทะเล
ที่เติบโตอยู่ในเนื้อเยื่อของพวกมันเอง

172
00:24:43,901 --> 00:24:48,530
พวกมันจะกวาดเก็บอณูจิ๋วของสารอาหาร
ที่ลอยอยู่ในกระแสมหาสมุทร

173
00:25:05,088 --> 00:25:09,551
สิ่งมีชีวิตใต้ทะเลจำนวนมหาศาลนี้
เกาะอยู่ทั่วหินทั้งก้อน

174
00:25:14,348 --> 00:25:18,352
แต่ดูแล้วเหมือนมีหินก้อนหนึ่ง
ที่ว่างเปล่าจนน่าประหลาดใจ

175
00:25:21,522 --> 00:25:25,526
เลยจากตรงนั้นไปคือผาชันใต้น้ำ
นำไปสู่ห้วงทะเลลึก

176
00:25:25,609 --> 00:25:28,237
ซึ่งเป็นบ้านของนักล่าแห่งท้องทะเล…

177
00:25:43,877 --> 00:25:47,506
และเป็นอันตรายต่อ
เจ้าปลาแนวปะการังที่ไม่ทันระวังตัว

178
00:26:14,616 --> 00:26:18,996
แต่เจ้าปลาพิคโนดอนท์ตัวนี้ไม่มีอะไรต้องกลัว

179
00:26:20,289 --> 00:26:24,710
เพราะนี่คือฮอฟฟ์แมนโมซาซอร์
เพชฌฆาตน่าเกรงขามที่สุดในท้องทะเล

180
00:26:25,294 --> 00:26:29,173
แต่เขาไม่ได้มาเพื่อหาอาหาร
เขามาที่นี่เพื่อทำความสะอาดร่างกาย

181
00:26:34,845 --> 00:26:40,475
โมซาซอร์เป็นสัตว์เลื้อยคลานยักษ์
และมีทั้งลิ้นแฉกแบบกิ้งก่า

182
00:26:40,559 --> 00:26:44,396
และในช่วงฤดูจับคู่
ผิวของมันจะมีสีสันสดใสเหมือนกิ้งก่าด้วย

183
00:26:47,065 --> 00:26:50,569
ตอนนี้ถึงเวลาลอกคราบเก่าแล้ว

184
00:27:02,372 --> 00:27:04,333
และหากอยากจะดูดี

185
00:27:04,416 --> 00:27:08,045
ก็ต้องมาขัดผิวทั้งตัวแบบนี้

186
00:27:18,931 --> 00:27:23,352
ปลาเล็กปลาน้อยกับกุ้งฝอยช่วยกัน
จิกเอาคราบที่ลอกออกจากตัว

187
00:27:39,159 --> 00:27:43,789
การนอนใกล้ผิวน้ำทำให้เจ้ากิ้งก่ายักษ์
ที่ต้องหายใจทางปากแต่ว่ายน้ำเก่ง

188
00:27:43,872 --> 00:27:46,083
ได้สูดอากาศเต็มปอด

189
00:27:47,417 --> 00:27:49,795
และผ่อนคลาย

190
00:28:06,895 --> 00:28:08,105
คู่แข่งมาแล้ว

191
00:28:08,188 --> 00:28:10,899
วัยรุ่นตัวผู้คิดจะมาท้าเอาพื้นที่ตรงนี้

192
00:28:37,092 --> 00:28:40,637
ผู้อาวุโสตัวหนักกว่า น้ำหนักเกิน 15 ตัน

193
00:28:40,721 --> 00:28:43,140
แต่คู่แข่งยังใหม่สด ฉับไวกว่า

194
00:28:56,612 --> 00:29:01,200
เวลาสัตว์สองตัวเทียบกันไม่ขาดแบบนี้
อาจจะต้องสู้กันถึงตาย

195
00:29:03,577 --> 00:29:07,456
เราพบซากโมซาซอร์
พร้อมกับฟันของคู่ต่อสู้

196
00:29:07,539 --> 00:29:09,333
ที่ฝังอยู่ในกะโหลกของมัน

197
00:29:16,465 --> 00:29:18,550
ตัวผู้ที่แก่กว่าโผขึ้นไปหายใจเร็วๆ

198
00:29:26,558 --> 00:29:28,894
ตอนนี้จึงกลับมาได้เปรียบ

199
00:29:34,024 --> 00:29:37,444
ยิ่งลากคู่ต่อสู้ลงน้ำลึกไป
มันอาจทำให้อีกฝ่ายจมตายไปได้

200
00:30:24,283 --> 00:30:26,827
ผู้อาวุโสชนะแล้ว

201
00:30:27,661 --> 00:30:31,915
อย่างน้อยตอนนี้ที่นี่ก็ยังเป็นที่ของเขา

202
00:30:40,174 --> 00:30:44,928
พระจันทร์เสี้ยวที่ชายฝั่งอเมริกาเหนือ

203
00:30:49,641 --> 00:30:56,064
ค่ำคืนมืดสงบนั้น
ทำให้เกิดเหตุการณ์หายากแสนงดงาม

204
00:31:04,740 --> 00:31:08,785
คืนนี้ แม้แต่ในทะเลลึกยังมีแสงระยับ

205
00:31:21,798 --> 00:31:25,844
แอมโมไนต์เรืองแสงขึ้นมาจากห้วงน้ำลึก

206
00:31:34,770 --> 00:31:38,899
แอมโมไนต์เป็นสัตว์ตระกูลมอลลัสก์
เป็นญาติกับปลาหมึกยักษ์และปลาหมึก

207
00:31:39,608 --> 00:31:43,904
วงศ์สคาไฟทิดส์เหล่านี้แต่ละตัว
ขนาดไม่ใหญ่ไปกว่ามือมนุษย์

208
00:31:52,120 --> 00:31:55,874
พวกมันรวมตัวกันมาหลายสัปดาห์
ในทะเลลึกชายฝั่ง

209
00:32:02,339 --> 00:32:06,802
เมื่ออยู่ในทะเลลึก
แสงของมันอาจช่วยล่อแพลงตอนมาเป็นอาหาร

210
00:32:07,511 --> 00:32:10,973
แต่คืนนี้แสงนั้นเอามาใช้ประโยชน์อีกทาง

211
00:32:13,600 --> 00:32:17,062
พวกมันขึ้นมาที่ผิวน้ำเพื่อมาผสมพันธุ์

212
00:32:17,145 --> 00:32:21,108
ไม่ช้า แต่ละฝูงก็มีสคาไฟทิดส์
มารวมตัวกันเป็นพันตัว

213
00:32:34,288 --> 00:32:39,710
แสงของตัวหนึ่งจะทำให้ตัวข้างๆ เรืองแสงตาม
จนกระทั่งเป็นคลื่นแสงเรืองชีวภาพ

214
00:32:49,052 --> 00:32:51,680
เจ้าพวกนี้มีระบบประสาทที่สลับซับซ้อน

215
00:32:51,763 --> 00:32:55,225
ซึ่งควบคุมเซลล์เปล่งแสงที่เรียกว่าโฟโตไซต์

216
00:33:04,193 --> 00:33:09,072
ตัวผู้จะแข่งกันหาพื้นที่รอบตัวเมียที่ตัวใหญ่กว่า

217
00:33:10,616 --> 00:33:16,580
เบาะแสจากแสงที่พวกนั้นเปล่งออกมา
ทำให้ตัวเมียรู้ว่าตัวไหนแข็งแกร่งจะเป็นคู่ที่ดีที่สุด

218
00:33:21,460 --> 00:33:25,923
ในยามที่จับคู่กันแล้ว
ทั้งสองจะประสานจังหวะเปล่งแสงเข้าด้วยกัน

219
00:33:32,554 --> 00:33:37,017
ถ้าตัวผู้ไม่สามารถตามจังหวะแสงของตัวเมียได้
มันจะโดนสลัดออก

220
00:33:42,105 --> 00:33:44,316
แต่ตรงนี้เราได้เห็นแสงที่เข้ากันไร้ที่ติ

221
00:33:47,694 --> 00:33:51,949
หลังจากนี้ คู่นี้จะวางไข่
และช่วยสร้างสคาไฟทิดส์รุ่นต่อไป

222
00:33:57,412 --> 00:33:58,997
เมื่อปฏิสนธิแล้ว

223
00:33:59,081 --> 00:34:02,668
ตัวเมียจะเข้าเขตน้ำตื้นไปวางไข่

224
00:34:11,552 --> 00:34:13,679
และเหมือนกับเคฟาโลพอดส์ส่วนใหญ่

225
00:34:13,762 --> 00:34:17,181
การผสมพันธุ์จะเป็นกิจกรรมสุดท้าย
ในชีวิตอันแสนสั้นของพวกมัน

226
00:34:22,813 --> 00:34:27,067
ก่อนจะถึงเช้า
แสงเหล่านี้จะหรี่ดับหายไปสิ้น

227
00:34:37,452 --> 00:34:41,456
คืนต้องมนตร์นี้คือคืนสุดท้ายในชีวิตมัน

228
00:34:54,553 --> 00:34:58,932
ตลอดทั่วทั้งโลก
เขตชายฝั่งเป็นพื้นที่ไร้ที่ติ

229
00:34:59,016 --> 00:35:04,855
ให้สัตว์มากมายนับไม่ถ้วนมาเจริญพันธุ์
เลี้ยงตัวอ่อนและหาอาหาร

230
00:35:11,945 --> 00:35:14,406
กลับไปยังน่านน้ำตื้นที่ซีแลนเดีย

231
00:35:15,324 --> 00:35:19,119
ทัวแรงกิซอร์มารวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่

232
00:35:33,967 --> 00:35:39,515
พวกมันใช้ครีบทั้งสี่แหวกว่ายน้ำไปได้สบายๆ

233
00:35:39,598 --> 00:35:42,976
เพื่อมาหาฝูงปลาเล็กที่จะมารวมตัวกันตรงนี้
ในช่วงฤดูร้อน

234
00:35:44,895 --> 00:35:47,814
พวกมันจะขึ้นมาหายใจที่ผิวน้ำเป็นระยะๆ

235
00:35:47,898 --> 00:35:51,235
ก่อนจะดำลงไปเดินทางใต้น้ำต่อ

236
00:36:00,035 --> 00:36:04,414
แต่มีตัวเมียตัวหนึ่งที่
ไม่ได้ว่ายน้ำอย่างสง่าแบบเดิม

237
00:36:05,666 --> 00:36:10,879
มันกับลูกอายุสองขวบ
ว่ายรั้งท้ายไกลจากฝูง

238
00:36:14,800 --> 00:36:17,636
มันว่ายน้ำอย่างเชื่องช้า

239
00:36:20,055 --> 00:36:23,183
และนั่นก็ไม่ได้หลุดรอดจากการสังเกตไปได้

240
00:36:26,353 --> 00:36:29,982
นักล่าอันตรายอีกตัว ไคไคฟิลู

241
00:36:35,821 --> 00:36:39,950
ตัวเมียที่ดูเหมือนป่วยกลายเป็นเป้าล่อใจ

242
00:36:43,662 --> 00:36:47,332
การดำลงไปอยู่ในห้วงน้ำลึก
อาจทำให้ปลอดภัยขึ้นได้บ้าง

243
00:36:53,172 --> 00:36:57,718
และสำหรับลูกของมัน การพยายาม
ล่อความสนใจเจ้าโมซาซอร์ก็เป็นเรื่องอันตราย

244
00:36:59,636 --> 00:37:01,805
แต่นั่นคือการซื้อเวลา

245
00:37:07,269 --> 00:37:10,731
เพราะทั้งแม่และลูกน้อยไม่ได้อยู่เดียวดาย

246
00:37:21,491 --> 00:37:23,952
ตัวอื่นๆ อาจจะเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด

247
00:37:24,036 --> 00:37:28,624
และเพื่อประโยชน์ส่วนรวม
จึงมาช่วยกันไล่เจ้าไคไคฟิลูออกไป

248
00:37:53,148 --> 00:37:57,694
นี่คือสาเหตุที่ตัวเมียตัวนั้นดูเหมือนจะไม่สบาย

249
00:37:58,737 --> 00:38:00,280
มันท้อง

250
00:38:24,847 --> 00:38:28,600
และตอนนี้ หลังจากตั้งท้องได้หนึ่งปีครึ่ง

251
00:38:29,476 --> 00:38:30,769
ลูกน้อยก็คลอดออกมา

252
00:38:36,859 --> 00:38:41,697
ด้วยความยาวกว่าสามเมตร
เกือบจะเป็นครึ่งหนึ่งของขนาดตัวแม่

253
00:38:42,364 --> 00:38:45,617
นี่เป็นหนึ่งในลูกทัวแรงกิซอร์ตัวใหญ่ที่สุด

254
00:38:53,667 --> 00:38:58,547
มันจะต้องขึ้นไปที่ผิวน้ำ
เพื่อสูดหายใจครั้งแรกในชีวิต

255
00:39:19,776 --> 00:39:24,156
ทัวแรงกิซอร์น้อยตัวนี้
อาจมีชีวิตต่อไปได้ถึง 80 ปี

256
00:39:26,200 --> 00:39:28,911
และเมื่อมีครอบครัวคอยหนุน

257
00:39:28,994 --> 00:39:31,997
มันจะเริ่มชีวิตในฐานะผู้ล่า

258
00:39:35,083 --> 00:39:37,961
ณ หนึ่งในถิ่นอาศัยอุดมสมบูรณ์ที่สุดในโลก

259
00:39:39,087 --> 00:39:44,009
ทะเลรอบชายฝั่งของโลกดึกดำบรรพ์

260
00:39:59,233 --> 00:40:01,777
ตอนหน้า ในรายการ Prehistoric Planet

261
00:40:01,860 --> 00:40:07,241
ไดโนเสาร์ยักษ์ปลุกปล้ำต่อสู้
เอาชนะใจคู่ในทะเลทรายร้อนแผดเผา

262
00:40:08,200 --> 00:40:09,618
และทั่วโลก

263
00:40:09,701 --> 00:40:14,540
ผู้เชี่ยวชาญพิเศษทั้งหลาย
ต้องใช้กลยุทธ์ทุกอย่างที่มีในการเอาตัวรอด

264
00:40:14,623 --> 00:40:17,835
ณ แดนโหดร้ายต่อการใช้ชีวิตที่สุดในโลก

265
00:40:18,836 --> 00:40:21,880
หากสนใจหลักวิทยาศาสตร์
เบื้องหลังเรื่องราวเหล่านี้

266
00:40:21,964 --> 00:40:26,426
เชิญอ่านข้อมูลต่อได้เลยใน
เว็บเพจของรายการ Prehistoric Planet

267
00:41:54,473 --> 00:41:56,475
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์